౯. ఠితఞ్జలియత్థేరఅపదానం

౪౨. ‘‘మిగలుద్దో పురే ఆసిం, అరఞ్ఞే కాననే అహం;

తత్థ అద్దసం [తత్థద్దసాసిం (సీ. స్యా.)] సమ్బుద్ధం, బాత్తింసవరలక్ఖణం.

౪౩. ‘‘తత్థాహం అఞ్జలిం కత్వా, పక్కామిం పాచినాముఖో;

అవిదూరే నిసిన్నస్స, నియకే పణ్ణసన్థరే.

౪౪. ‘‘తతో మే అసనీపాతో, మత్థకే నిపతీ తదా;

సోహం మరణకాలమ్హి, అకాసిం పునరఞ్జలిం.

౪౫. ‘‘ద్వేనవుతే ఇతో కప్పే, అఞ్జలిం అకరిం తదా;

దుగ్గతిం నాభిజానామి, అఞ్జలిస్స ఇదం ఫలం.

౪౬. ‘‘చతుపణ్ణాసకప్పమ్హి, మిగకేతుసనామకో;

సత్తరతనసమ్పన్నో, చక్కవత్తీ మహబ్బలో.

౪౭. ‘‘పటిసమ్భిదా చతస్సో…పే… కతం బుద్ధస్స సాసనం’’.

ఇత్థం సుదం ఆయస్మా ఠితఞ్జలియో థేరో ఇమా గాథాయో అభాసిత్థాతి.

ఠితఞ్జలియత్థేరస్సాపదానం నవమం.