౧౦. తిపదుమియత్థేరఅపదానం
౪౮. ‘‘పదుముత్తరో నామ జినో, సబ్బధమ్మాన పారగూ;
దన్తో దన్తపరివుతో, నగరా నిక్ఖమీ తదా.
౪౯. ‘‘నగరే హంసవతియం, అహోసిం మాలికో తదా;
యం తత్థ ఉత్తమం తోణి, పద్మపుప్ఫాని [ఉత్తమం పుప్ఫం, తీణి పుప్ఫాని (సీ.)] అగ్గహిం.
౫౦. ‘‘అద్దసం విరజం బుద్ధం, పటిమగ్గన్తరాపణే;
సహ [సోహం (సీ.)] దిస్వాన సమ్బుద్ధం, ఏవం చిన్తేసహం తదా.
౫౧. ‘‘కిం మే ఇమేహి పుప్ఫేహి, రఞ్ఞో ఉపనితేహి మే;
గామం వా గామఖేత్తం వా, సహస్సం వా లభేయ్యహం.
౫౨. ‘‘అదన్తదమనం వీరం, సబ్బసత్తసుఖావహం;
లోకనాథం పూజయిత్వా, లచ్ఛామి అమతం ధనం.
౫౩. ‘‘ఏవాహం చిన్తయిత్వాన, సకం చిత్తం పసాదయిం;
తీణి లోహితకే గయ్హ, ఆకాసే ఉక్ఖిపిం తదా.
౫౪. ‘‘మయా ఉక్ఖిత్తమత్తమ్హి, ఆకాసే పత్థరింసు తే;
ధారింసు మత్థకే తత్థ, ఉద్ధంవణ్టా అధోముఖా.
౫౫. ‘‘యే కేచి మనుజా దిస్వా, ఉక్కుట్ఠిం సమ్పవత్తయుం;
దేవతా అన్తలిక్ఖమ్హి, సాధుకారం పవత్తయుం.
౫౬. ‘‘అచ్ఛేరం లోకే ఉప్పన్నం, బుద్ధసేట్ఠస్స వాహసా;
సబ్బే ధమ్మం సుణిస్సామ, పుప్ఫానం వాహసా మయం.
౫౭. ‘‘పదుముత్తరో లోకవిదూ, ఆహుతీనం పటిగ్గహో;
వీథియఞ్హి ఠితో సన్తో, ఇమా గాథా అభాసథ.
౫౮. ‘‘‘యో సో బుద్ధం అపూజేసి, రత్తపద్మేహి [రత్తపదుమేహి (సీ. స్యా.)] మాణవో;
తమహం కిత్తయిస్సామి, సుణాథ మమ భాసతో.
౫౯. ‘‘‘తింసకప్పసహస్సాని, దేవలోకే రమిస్సతి;
తింసకప్పాని [తింసక్ఖత్తుఞ్చ (స్యా.)] దేవిన్దో, దేవరజ్జం కరిస్సతి.
౬౦. ‘‘‘మహావిత్థారికం నామ, బ్యమ్హం హేస్సతి తావదే;
తియోజనసతుబ్బిద్ధం, దియడ్ఢసతవిత్థతం.
౬౧. ‘‘‘చత్తారిసతసహస్సాని, నియ్యూహా చ సుమాపితా;
కూటాగారవరూపేతా, మహాసయనమణ్డితా.
౬౨. ‘‘‘కోటిసతసహస్సియో, పరివారేస్సన్తి అచ్ఛరా;
కుసలా నచ్చగీతస్స, వాదితేపి పదక్ఖిణా.
౬౩. ‘‘‘ఏతాదిసే బ్యమ్హవరే, నారీగణసమాకులే;
వస్సిస్సతి పుప్ఫవస్సో, దిబ్బో [పద (క.)] లోహితకో సదా.
౬౪. ‘‘‘భిత్తిఖీలే నాగదన్తే, ద్వారబాహాయ తోరణే;
చక్కమత్తా లోహితకా, ఓలమ్బిస్సన్తి తావదే.
౬౫. ‘‘‘పత్తేన పత్తసఞ్ఛన్నే, అన్తోబ్యమ్హవరే ఇమం;
అత్థరిత్వా పారుపిత్వా, తువట్టిస్సన్తి తావదే.
౬౬. ‘‘‘భవనం పరివారేత్వా, సమన్తా సతయోజనే;
తేపి పద్మా [తే విసుద్ధా (సీ. స్యా.)] లోహితకా, దిబ్బగన్ధం పవాయరే.
౬౭. ‘‘‘పఞ్చసత్తతిక్ఖత్తుఞ్చ, చక్కవత్తీ భవిస్సతి;
పదేసరజ్జం విపులం, గణనాతో అసఙ్ఖియం.
౬౮. ‘‘‘సమ్పత్తియో దువే భుత్వా, అనీతి అనుపద్దవో;
సమ్పత్తే పరియోసానే, నిబ్బానం పాపుణిస్సతి’ [ఫస్సయిస్సతి (సీ.), పస్సయిస్సతి (క.)].
౬౯. ‘‘సుదిట్ఠో వత మే బుద్ధో, వాణిజ్జం సుపయోజితం;
పద్మాని తీణి పూజేత్వా, అనుభోసిం తిసమ్పదా [అనుభూయన్తి సమ్పదా (క.)].
౭౦. ‘‘అజ్జ మే ధమ్మప్పత్తస్స, విప్పముత్తస్స సబ్బసో;
సుపుప్ఫితం లోహితకం, ధారయిస్సతి మత్థకే.
౭౧. ‘‘మమ కమ్మం కథేన్తస్స, పదుముత్తరసత్థునో;
సతపాణసహస్సానం, ధమ్మాభిసమయో అహు.
౭౨. ‘‘సతసహస్సితో కప్పే, యం బుద్ధమభిపూజయిం;
దుగ్గతిం నాభిజానామి, తిపదుమానిదం ఫలం.
౭౩. ‘‘కిలేసా ఝాపితా మయ్హం, భవా సబ్బే సమూహతా;
సబ్బాసవా పరిక్ఖీణా, నత్థి దాని పునబ్భవో.
౭౪. ‘‘పటిసమ్భిదా చతస్సో…పే… కతం బుద్ధస్స సాసనం’’.
ఇత్థం సుదం ఆయస్మా తిపదుమియో థేరో ఇమా గాథాయో అభాసిత్థాతి.
తిపదుమియత్థేరస్సాపదానం దసమం.
నాగసమాలవగ్గో అట్ఠమో.