౮. అమ్బదాయకత్థేరఅపదానం

౫౩. ‘‘అనోమదస్సీ భగవా, నిసిన్నో పబ్బతన్తరే;

మేత్తాయ అఫరి లోకే, అప్పమాణే నిరూపధి.

౫౪. ‘‘కపి అహం తదా ఆసిం, హిమవన్తే నగుత్తమే;

దిస్వా అనోమదస్సిం తం [అనోమం అమితం (సీ.), అనోమమధితం (స్యా.)], బుద్ధే చిత్తం పసాదయిం.

౫౫. ‘‘అవిదూరే హిమవన్తస్స, అమ్బాసుం ఫలినో తదా;

తతో పక్కం గహేత్వాన, అమ్బం సమధుకం అదం.

౫౬. ‘‘తం మే బుద్ధో వియాకాసి, అనోమదస్సీ మహాముని;

ఇమినా మధుదానేన, అమ్బదానేన చూభయం.

౫౭. ‘‘సత్తపఞ్ఞాసకప్పమ్హి, దేవలోకే రమిస్సతి;

అవసేసేసు కప్పేసు, వోకిణ్ణం సంసరిస్సతి.

౫౮. ‘‘ఖేపేత్వా పాపకం కమ్మం, పరిపక్కాయ బుద్ధియా;

వినిపాతమగన్త్వాన, కిలేసే ఝాపయిస్సతి.

౫౯. ‘‘దమేన ఉత్తమేనాహం, దమితోమ్హి మహేసినా;

పత్తోమ్హి అచలం ఠానం, హిత్వా జయపరాజయం.

౬౦. ‘‘సత్తసత్తతికప్పసతే, అమ్బట్ఠజసనామకా;

చతుద్దస తే రాజానో, చక్కవత్తీ మహబ్బలా.

౬౧. ‘‘పటిసమ్భిదా చతస్సో…పే… కతం బుద్ధస్స సాసనం’’.

ఇత్థం సుదం ఆయస్మా అమ్బదాయకో థేరో ఇమా గాథాయో అభాసిత్థాతి.

అమ్బదాయకత్థేరస్సాపదానం అట్ఠమం.