౭. వత్థదాయకత్థేరఅపదానం

౪౫. ‘‘పక్ఖిజాతో తదా ఆసిం, సుపణ్ణో గరుళాధిపో;

అద్దసం విరజం బుద్ధం, గచ్ఛన్తం గన్ధమాదనం.

౪౬. ‘‘జహిత్వా గరుళవణ్ణం, మాణవకం అధారయిం;

ఏకం వత్థం మయా దిన్నం, ద్విపదిన్దస్స తాదినో.

౪౭. ‘‘తఞ్చ దుస్సం పటిగ్గయ్హ, బుద్ధో లోకగ్గనాయకో;

అన్తలిక్ఖే ఠితో సత్థా, ఇమా గాథా అభాసథ.

౪౮. ‘‘‘ఇమినా వత్థదానేన, చిత్తస్స పణిధీహి చ;

పహాయ గరుళం యోనిం, దేవలోకే రమిస్సతి’.

౪౯. ‘‘అత్థదస్సీ తు భగవా, లోకజేట్ఠో నరాసభో;

వత్థదానం పసంసిత్వా, పక్కామి ఉత్తరాముఖో.

౫౦. ‘‘భవే నిబ్బత్తమానమ్హి, హోన్తి మే వత్థసమ్పదా;

ఆకాసే ఛదనం హోతి, వత్థదానస్సిదం ఫలం.

౫౧. ‘‘అరుణవా [అరుణకా (సీ.), అరుణసా (స్యా.)] సత్త జనా, చక్కవత్తీ మహబ్బలా;

ఛత్తింసతిమ్హి ఆసింసు, కప్పమ్హి మనుజాధిపా.

౫౨. ‘‘పటిసమ్భిదా చతస్సో…పే… కతం బుద్ధస్స సాసనం’’.

ఇత్థం సుదం ఆయస్మా వత్థదాయకో థేరో ఇమా గాథాయో అభాసిత్థాతి.

వత్థదాయకత్థేరస్సాపదానం సత్తమం.