౯. రాధత్థేరఅపదానం

౨౯౬. ‘‘పదుముత్తరో నామ జినో, సబ్బలోకవిదూ ముని;

ఇతో సతసహస్సమ్హి, కప్పే ఉప్పజ్జి చక్ఖుమా.

౨౯౭. ‘‘ఓవాదకో విఞ్ఞాపకో, తారకో సబ్బపాణినం;

దేసనాకుసలో బుద్ధో, తారేసి జనతం బహుం.

౨౯౮. ‘‘అనుకమ్పకో కారుణికో, హితేసీ సబ్బపాణినం;

సమ్పత్తే తిత్థియే సబ్బే, పఞ్చసీలే పతిట్ఠపి.

౨౯౯. ‘‘ఏవం నిరాకులం ఆసి, సుఞ్ఞతం తిత్థియేహి చ;

విచిత్తం అరహన్తేహి, వసీభూతేహి తాదిభి.

౩౦౦. ‘‘రతనానట్ఠపఞ్ఞాసం, ఉగ్గతో సో మహాముని;

కఞ్చనగ్ఘియసఙ్కాసో, బాత్తింసవరలక్ఖణో.

౩౦౧. ‘‘వస్ససతసహస్సాని, ఆయు విజ్జతి తావదే;

తావతా తిట్ఠమానో సో, తారేసి జనతం బహుం.

౩౦౨. ‘‘తదాహం హంసవతియం, బ్రాహ్మణో మన్తపారగూ;

ఉపేచ్చ తం నరవరం, అస్సోసిం ధమ్మదేసనం.

౩౦౩. ‘‘పఞ్ఞపేన్తం మహావీరం, పరిసాసు విసారదం;

పటిభానేయ్యకం భిక్ఖుం, ఏతదగ్గే వినాయకం.

౩౦౪. ‘‘తదాహం కారం కత్వాన, ససఙ్ఘే లోకనాయకే;

నిపచ్చ సిరసా పాదే, తం ఠానం అభిపత్థయిం.

౩౦౫. ‘‘తతో మం భగవా ఆహ, సిఙ్గీనిక్ఖసమప్పభో;

సరేన రజనీయేన, కిలేసమలహారినా.

౩౦౬. ‘‘‘సుఖీ భవస్సు దీఘాయు, సిజ్ఝతు పణిధీ తవ;

ససఙ్ఘే మే కతం కారం, అతీవ విపులం తయా.

౩౦౭. ‘‘‘సతసహస్సితో కప్పే, ఓక్కాకకులసమ్భవో;

గోతమో నామ గోత్తేన, సత్థా లోకే భవిస్సతి.

౩౦౮. ‘‘‘తస్స ధమ్మేసు దాయాదో, ఓరసో ధమ్మనిమ్మితో;

రాధోతి నామధేయ్యేన, హేస్సతి సత్థు సావకో.

౩౦౯. ‘‘‘స తే హేతుగుణే తుట్ఠో, సక్యపుత్తో నరాసభో [ఇదం పాదద్వయం స్యామమూలే నత్థీ];

పటిభానేయ్యకానగ్గం, పఞ్ఞపేస్సతి నాయకో’.

౩౧౦. ‘‘తం సుత్వా ముదితో హుత్వా, యావజీవం తదా జినం;

మేత్తచిత్తో పరిచరిం, సతో పఞ్ఞాసమాహితో.

౩౧౧. ‘‘తేన కమ్మేన సుకతేన, చేతనాపణిధీహి చ;

జహిత్వా మానుసం దేహం, తావతింసమగచ్ఛహం.

౩౧౨. ‘‘సతానం తీణిక్ఖత్తుఞ్చ, దేవరజ్జమకారయిం;

సతానం పఞ్చక్ఖత్తుఞ్చ, చక్కవత్తీ అహోసహం.

౩౧౩. ‘‘పదేసరజ్జం విపులం, గణనాతో అసఙ్ఖియం;

సబ్బత్థ సుఖితో ఆసిం, తస్స కమ్మస్స వాహసా.

౩౧౪. ‘‘పచ్ఛిమే భవే సమ్పత్తే, గిరిబ్బజపురుత్తమే;

జాతో విప్పకులే నిద్ధే, వికలచ్ఛాదనాసనే.

౩౧౫. ‘‘కటచ్ఛుభిక్ఖం పాదాసిం, సారిపుత్తస్స తాదినో;

యదా జిణ్ణో చ వుద్ధో చ, తదారామముపాగమిం.

౩౧౬. ‘‘పబ్బజతి న మం కోచి [పబ్బాజేన్తి న మం కేచి (సీ. స్యా పీ.)], జిణ్ణదుబ్బలథామకం;

తేన దీనో వివణ్ణఙ్గో [వివణ్ణకో (క.)], సోకో చాసిం తదా అహం.

౩౧౭. ‘‘దిస్వా మహాకారుణికో, మమమాహ [మమాహ సో (సీ.), మమాహ చ (పీ.)] మహాముని;

‘కిమత్థం పుత్తసోకట్టో, బ్రూహి తే చిత్తజం రుజం’.

౩౧౮. ‘‘‘పబ్బజ్జం న లభే వీర, స్వాక్ఖాతే తవ సాసనే;

తేన సోకేన దీనోస్మి, సరణం హోహి నాయక’.

౩౧౯. ‘‘తదా భిక్ఖూ సమానేత్వా, అపుచ్ఛి మునిసత్తమో;

‘ఇమస్స అధికారం యే, సరన్తి బ్యాహరన్తు తే’.

౩౨౦. ‘‘సారిపుత్తో తదావోచ, ‘కారమస్స సరామహం;

కటచ్ఛుభిక్ఖం దాపేసి, పిణ్డాయ చరతో మమ’.

౩౨౧. ‘‘‘సాధు సాధు కతఞ్ఞూసి, సారిపుత్త ఇమం తువం;

పబ్బాజేహి దిజం వుడ్ఢం, హేస్సతాజానియో అయం’.

౩౨౨. ‘‘తతో అలత్థం పబ్బజ్జం, కమ్మవాచోపసమ్పదం;

న చిరేనేవ కాలేన, పాపుణిం ఆసవక్ఖయం.

౩౨౩. ‘‘సక్కచ్చం మునినో వాక్యం, సుణామి ముదితో యతో;

పటిభానేయ్యకానగ్గం, తతో మం ఠపయీ జినో.

౩౨౪. ‘‘కిలేసా ఝాపితా మయ్హం…పే… విహరామి అనాసవో.

౩౨౫. ‘‘స్వాగతం వత మే ఆసి…పే… కతం బుద్ధస్స సాసనం.

౩౨౬. ‘‘పటిసమ్భిదా చతస్సో…పే… కతం బుద్ధస్స సాసనం’’.

ఇత్థం సుదం ఆయస్మా రాధో థేరో ఇమా గాథాయో

అభాసిత్థాతి.

రాధత్థేరస్సాపదానం నవమం.