౬. బాహియత్థేరఅపదానం

౧౭౮. ‘‘ఇతో సతసహస్సమ్హి, కప్పే ఉప్పజ్జి నాయకో;

మహప్పభో తిలోకగ్గో, నామేన పదుముత్తరో.

౧౭౯. ‘‘ఖిప్పాభిఞ్ఞస్స భిక్ఖుస్స, గుణం కిత్తయతో మునే;

సుత్వా ఉదగ్గచిత్తోహం, కారం కత్వా మహేసినో.

౧౮౦. ‘‘దత్వా సత్తాహికం దానం, ససిస్సస్స మునే అహం;

అభివాదియ సమ్బుద్ధం, తం ఠానం పత్థయిం తదా.

౧౮౧. ‘‘తతో మం బ్యాకరి బుద్ధో, ‘ఏతం పస్సథ బ్రాహ్మణం;

పతితం పాదమూలే మే, చరియం పచ్చవేక్ఖణం [పసన్ననయనాననం (సీ.), పీనసమ్పన్నవేక్ఖణం (స్యా.), పీణంసం పచ్చవేక్ఖణం (పీ.)].

౧౮౨. ‘‘‘హేమయఞ్ఞోపచితఙ్గం, అవదాతతనుత్తచం;

పలమ్బబిమ్బతమ్బోట్ఠం, సేతతిణ్హసమం దిజం.

౧౮౩. ‘‘‘గుణథామబహుతరం, సముగ్గతతనూరుహం;

గుణోఘాయతనీభూతం, పీతిసమ్ఫుల్లితాననం.

౧౮౪. ‘‘‘ఏసో పత్థయతే ఠానం, ఖిప్పాభిఞ్ఞస్స భిక్ఖునో;

అనాగతే మహావీరో, గోతమో నామ హేస్సతి.

౧౮౫. ‘‘‘తస్స ధమ్మేసు దాయాదో, ఓరసో ధమ్మనిమ్మితో;

బాహియో నామ నామేన, హేస్సతి సత్థు సావకో’.

౧౮౬. ‘‘తదా హి తుట్ఠో వుట్ఠాయ, యావజీవం మహామునే;

కారం కత్వా చుతో సగ్గం, అగం సభవనం యథా.

౧౮౭. ‘‘దేవభూతో మనుస్సో వా, సుఖితో తస్స కమ్మునో;

వాహసా సంసరిత్వాన, సమ్పత్తిమనుభోమహం.

౧౮౮. ‘‘పున కస్సపవీరస్స, అత్థమేన్తమ్హి [అత్థఙ్గతమ్హి (స్యా.)] సాసనే;

ఆరుయ్హ సేలసిఖరం, యుఞ్జిత్వా జినసాసనం.

౧౮౯. ‘‘విసుద్ధసీలో సప్పఞ్ఞో, జినసాసనకారకో;

తతో చుతా పఞ్చ జనా, దేవలోకం అగమ్హసే.

౧౯౦. ‘‘తతోహం బాహియో జాతో, భారుకచ్ఛే పురుత్తమే;

తతో నావాయ పక్ఖన్దో [పక్ఖన్తో (సీ.), పక్కన్తో (పీ.)], సాగరం అప్పసిద్ధియం [అత్థసిద్ధియం (క.)].

౧౯౧. ‘‘తతో నావా అభిజ్జిత్థ, గన్త్వాన కతిపాహకం;

తదా భీసనకే ఘోరే, పతితో మకరాకరే.

౧౯౨. ‘‘తదాహం వాయమిత్వాన, సన్తరిత్వా మహోదధిం;

సుప్పాదపట్టనవరం [సుప్పారపట్టనవరం (సీ. పీ.)], సమ్పత్తో మన్దవేధితో [మన్దమేధికో (సీ.), మన్దవేదితో (స్యా.), మద్దవేరతం (క.)].

౧౯౩. ‘‘దారుచీరం నివాసేత్వా, గామం పిణ్డాయ పావిసిం;

తదాహ సో జనో తుట్ఠో, అరహాయమిధాగతో.

౧౯౪. ‘‘ఇమం అన్నేన పానేన, వత్థేన సయనేన చ;

భేసజ్జేన చ సక్కత్వా, హేస్సామ సుఖితా మయం.

౧౯౫. ‘‘పచ్చయానం తదా లాభీ, తేహి సక్కతపూజితో;

అరహాహన్తి సఙ్కప్పం, ఉప్పాదేసిం అయోనిసో.

౧౯౬. ‘‘తతో మే చిత్తమఞ్ఞాయ, చోదయీ పుబ్బదేవతా;

‘న త్వం ఉపాయమగ్గఞ్ఞూ, కుతో త్వం అరహా భవే’.

౧౯౭. ‘‘చోదితో తాయ సంవిగ్గో, తదాహం పరిపుచ్ఛి తం;

‘కే వా ఏతే కుహిం లోకే, అరహన్తో నరుత్తమా.

౧౯౮. ‘‘‘సావత్థియం కోసలమన్దిరే జినో, పహూతపఞ్ఞో వరభూరిమేధసో;

సో సక్యపుత్తో అరహా అనాసవో, దేసేతి ధమ్మం అరహత్తపత్తియా.

౧౯౯. ‘‘‘తదస్స సుత్వా వచనం సుపీణితో [పీణిత్వా (క.)], నిధింవ లద్ధా కపణోతి విమ్హితో;

ఉదగ్గచిత్తో అరహత్తముత్తమం, సుదస్సనం దట్ఠుమనన్తగోచరం.

౨౦౦. ‘‘‘తదా తతో నిక్ఖమిత్వాన సత్థునో [నిక్ఖమితున సత్థువరం (సీ.)], సదా జినం పస్సామి విమలాననం [పరాజినం పస్సామి కమలాననం (క.)];

ఉపేచ్చ రమ్మం విజితవ్హయం వనం, దిజే అపుచ్ఛిం కుహిం లోకనన్దనో.

౨౦౧. ‘‘‘తతో అవోచుం నరదేవవన్దితో, పురం పవిట్ఠో అసనేసనాయ సో;

ససోవ [పచ్చేహి (సీ. స్యా.)] ఖిప్పం మునిదస్సనుస్సుకో, ఉపేచ్చ వన్దాహి తమగ్గపుగ్గలం’.

౨౦౨. ‘‘తతోహం తువటం గన్త్వా, సావత్థిం పురముత్తమం;

విచరన్తం తమద్దక్ఖిం, పిణ్డత్థం అపిహాగిధం.

౨౦౩. ‘‘పత్తపాణిం అలోలక్ఖం, పాచయన్తం పీతాకరం [భాజయన్తం వియామతం (సీ.), జోతయన్తం ఇధామతం (స్యా.), భాజయన్తం ఇదంమతం (పీ.)];

సిరీనిలయసఙ్కాసం, రవిదిత్తిహరాననం.

౨౦౪. ‘‘తం సమేచ్చ నిపచ్చాహం, ఇదం వచనమబ్రవిం;

‘కుపథే విప్పనట్ఠస్స, సరణం హోహి గోతమ.

౨౦౫. ‘‘‘పాణసన్తారణత్థాయ, పిణ్డాయ విచరామహం;

న తే ధమ్మకథాకాలో, ఇచ్చాహ మునిసత్తమో’.

౨౦౬. ‘‘తదా పునప్పునం బుద్ధం, ఆయాచిం ధమ్మలాలసో;

యో మే ధమ్మమదేసేసి, గమ్భీరం సుఞ్ఞతం పదం.

౨౦౭. ‘‘తస్స ధమ్మం సుణిత్వాన, పాపుణిం ఆసవక్ఖయం;

పరిక్ఖీణాయుకో సన్తో, అహో సత్థానుకమ్పకో.

౨౦౮. ‘‘కిలేసా ఝాపితా మయ్హం…పే… విహరామి అనాసవో.

౨౦౯. ‘‘స్వాగతం వత మే ఆసి…పే… కతం బుద్ధస్స సాసనం.

౨౧౦. ‘‘పటిసమ్భిదా చతస్సో…పే… కతం బుద్ధస్స సాసనం.

౨౧౧. ‘‘ఏవం థేరో వియాకాసి, బాహియో దారుచీరియో;

సఙ్కారకూటే పతితో, భూతావిట్ఠాయ గావియా.

౨౧౨. ‘‘అత్తనో పుబ్బచరియం, కిత్తయిత్వా మహామతి;

పరినిబ్బాయి సో థేరో [వీరో (సీ.), ధీరో (స్యా.)], సావత్థియం పురుత్తమే.

౨౧౩. ‘‘నగరా నిక్ఖమన్తో తం, దిస్వాన ఇసిసత్తమో;

దారుచీరధరం ధీరం, బాహియం బాహితాగమం.

౨౧౪. ‘‘భూమియం పతితం దన్తం, ఇన్దకేతూవ పాతితం;

గతాయుం సుక్ఖకిలేసం [గతాయు సంగతక్లేసం (సీ. పీ.), తదాయు సఙ్కతాలేసం (క.)], జినసాసనకారకం.

౨౧౫. ‘‘తతో ఆమన్తయీ సత్థా, సావకే సాసనే రతే;

‘గణ్హథ నేత్వా [హుత్వా (స్యా. పీ. క.)] ఝాపేథ, తనుం సబ్రహ్మచారినో.

౨౧౬. ‘‘‘థూపం కరోథ పూజేథ, నిబ్బుతో సో మహామతి;

ఖిప్పాభిఞ్ఞానమేసగ్గో, సావకో మే వచోకరో.

౨౧౭. ‘‘‘సహస్సమపి చే గాథా, అనత్థపదసఞ్హితా;

ఏకం గాథాపదం సేయ్యో, యం సుత్వా ఉపసమ్మతి.

౨౧౮. ‘‘‘యత్థ ఆపో చ పథవీ, తేజో వాయో న గాధతి;

న తత్థ సుక్కా జోతన్తి, ఆదిచ్చో న పకాసతి.

౨౧౯. ‘‘‘న తత్థ చన్దిమా భాతి, తమో తత్థ న విజ్జతి;

యదా చ అత్తనా వేది, మునిమోనేన బ్రాహ్మణో.

౨౨౦. ‘‘‘అథ రూపా అరూపా చ, సుఖదుక్ఖా విముచ్చతి’;

ఇచ్చేవం అభణీ నాథో, తిలోకసరణో ముని’’.

ఇత్థం సుదం ఆయస్మా బాహియో థేరో ఇమా గాథాయో

అభాసిత్థాతి.

బాహియత్థేరస్సాపదానం ఛట్ఠం.