౬. సమ్పసాదకత్థేరఅపదానం

౨౪. ‘‘‘నమో తే బుద్ధ వీరత్థు, విప్పముత్తోసి సబ్బధి;

బ్యసనమ్హి [బ్యసనం హి (సీ.)] అనుప్పత్తో, తస్స మే సరణం భవ’.

౨౫. ‘‘సిద్ధత్థో తస్స బ్యాకాసి, లోకే అప్పటిపుగ్గలో;

‘మహోదధిసమో సఙ్ఘో, అప్పమేయ్యో అనుత్తరో.

౨౬. ‘‘‘తత్థ త్వం విరజే ఖేత్తే, అనన్తఫలదాయకే;

సఙ్ఘే చిత్తం పసాదేత్వా, సుబీజం వాప [చాపి (సీ.), వాపి (స్యా.)] రోపయ.

౨౭. ‘‘ఇదం వత్వాన సబ్బఞ్ఞూ, లోకజేట్ఠో నరాసభో;

మమేవ అనుసాసిత్వా, వేహాసం నభముగ్గమి.

౨౮. ‘‘అచిరం గతమత్తమ్హి, సబ్బఞ్ఞుమ్హి నరాసభే;

మరణం సమనుప్పత్తో, తుసితం ఉపపజ్జహం.

౨౯. ‘‘తదాహం విరజే ఖేత్తే, అనన్తఫలదాయకే;

సఙ్ఘే చిత్తం పసాదేత్వా, కప్పం సగ్గమ్హి మోదహం.

౩౦. ‘‘చతున్నవుతితో కప్పే, పసాదమలభిం తదా;

దుగ్గతిం నాభిజానామి, పసాదస్స ఇదం ఫలం.

౩౧. ‘‘పటిసమ్భిదా చతస్సో…పే… కతం బుద్ధస్స సాసనం’’.

ఇత్థం సుదం ఆయస్మా సమ్పసాదకో థేరో ఇమా గాథాయో అభాసిత్థాతి.

సమ్పసాదకత్థేరస్సాపదానం ఛట్ఠం.