౧. సోభితత్థేరఅపదానం

౧. ‘‘పదుముత్తరో నామ జినో, లోకజేట్ఠో నరాసభో;

మహతో జనకాయస్స, దేసేతి అమతం పదం.

౨. ‘‘తస్సాహం వచనం సుత్వా, వాచాసభిముదీరితం [వాచాసభిముదీరయిం (?)];

అఞ్జలిం పగ్గహేత్వాన, ఏకగ్గో ఆసహం తదా.

౩. ‘‘యథా సముద్దో ఉదధీనమగ్గో, నేరూ నగానం పవరో సిలుచ్చయో;

తథేవ యే చిత్తవసేన వత్తరే, న బుద్ధఞాణస్స కలం ఉపేన్తి తే.

౪. ‘‘ధమ్మవిధిం [ధమ్మే విధిం (సీ.)] ఠపేత్వాన, బుద్ధో కారుణికో ఇసి;

భిక్ఖుసఙ్ఘే నిసీదిత్వా, ఇమా గాథా అభాసథ.

౫. ‘‘‘యో సో ఞాణం పకిత్తేసి, బుద్ధమ్హి లోకనాయకే;

కప్పానం సతసహస్సం, దుగ్గతిం న గమిస్సతి.

౬. ‘‘‘కిలేసే ఝాపయిత్వాన, ఏకగ్గో సుసమాహితో;

సోభితో నామ నామేన, హేస్సతి సత్థు సావకో’.

౭. ‘‘పఞ్ఞాసే కప్పసహస్సే, సత్తేవాసుం యసుగ్గతా [సముగ్గతా (స్యా.)];

సత్తరతనసమ్పన్నా, చక్కవత్తీ మహబ్బలా.

౮. ‘‘కిలేసా ఝాపితా మయ్హం, భవా సబ్బే సమూహతా;

తిస్సో విజ్జా అనుప్పత్తా, కతం బుద్ధస్స సాసనం.

౯. ‘‘పటిసమ్భిదా చతస్సో, విమోక్ఖాపి చ అట్ఠిమే;

ఛళభిఞ్ఞా సచ్ఛికతా, కతం బుద్ధస్స సాసనం’’.

ఇత్థం సుదం ఆయస్మా సోభితో థేరో ఇమా గాథాయో అభాసిత్థాతి.

సోభితత్థేరస్సాపదానం పఠమం.