౨. సుమఙ్గలత్థేరఅపదానం

౧౧. ‘‘అత్థదస్సీ జినవరో, లోకజేట్ఠో నరాసభో;

విహారా అభినిక్ఖమ్మ, తళాకం ఉపసఙ్కమి.

౧౨. ‘‘న్హత్వా పిత్వా చ సమ్బుద్ధో, ఉత్తరిత్వేకచీవరో;

అట్ఠాసి భగవా తత్థ, విలోకేన్తో దిసోదిసం.

౧౩. ‘‘భవనే ఉపవిట్ఠోహం, అద్దసం లోకనాయకం;

హట్ఠో హట్ఠేన చిత్తేన, అప్ఫోటేసిం అహం తదా.

౧౪. ‘‘సతరంసింవ జోతన్తం, పభాసన్తంవ కఞ్చనం [ఇమినా పాదద్వయేన పురిమపాదద్వయస్స పురతో భవితబ్బం];

నచ్చగీతే పయుత్తోహం, పఞ్చఙ్గతూరియమ్హి చ.

౧౫. ‘‘యం యం యోనుపపజ్జామి, దేవత్తం అథ మానుసం;

సబ్బే సత్తే అభిభోమి, విపులో హోతి మే యసో [అయఞ్చ గాథా పరిగ్గహేతిగాథాయ అనన్తరమేవ ఠాతుం యుత్తా].

౧౬. ‘‘నమో తే పురిసాజఞ్ఞ, నమో తే పురిసుత్తమ;

అత్తానం తోసయిత్వాన, పరే తోసేసి త్వం ముని.

౧౭. ‘‘పరిగ్గహే [పరిగ్గయ్హ (సీ.), పరిగ్గహిత్వా (స్యా.), పరిగ్గహేన (క.)] నిసీదిత్వా, హాసం కత్వాన సుబ్బతే;

ఉపట్ఠహిత్వా సమ్బుద్ధం, తుసితం ఉపపజ్జహం.

౧౮. ‘‘సోళసేతో కప్పసతే, ద్వినవఏకచిన్తితా;

సత్తరతనసమ్పన్నా, చక్కవత్తీ మహబ్బలా.

౧౯. ‘‘పటిసమ్భిదా చతస్సో…పే… కతం బుద్ధస్స సాసనం’’.

ఇత్థం సుదం ఆయస్మా సుమఙ్గలో థేరో ఇమా గాథాయో అభాసిత్థాతి.

సుమఙ్గలత్థేరస్సాపదానం దుతియం.