౩. సరణగమనియత్థేరఅపదానం

౨౦. ‘‘ఉభిన్నం దేవరాజూనం, సఙ్గామో సముపట్ఠితో;

అహోసి సముపబ్యూళ్హో [సముపబ్బూళ్హో (సీ.)], మహాఘోసో అవత్తథ [పవత్తథ (సీ.)].

౨౧. ‘‘పదుముత్తరో లోకవిదూ, ఆహుతీనం పటిగ్గహో;

అన్తలిక్ఖే ఠితో సత్థా, సంవేజేసి మహాజనం.

౨౨. ‘‘సబ్బే దేవా అత్తమనా, నిక్ఖిత్తకవచావుధా;

సమ్బుద్ధం అభివాదేత్వా, ఏకగ్గాసింసు తావదే.

౨౩. ‘‘మయ్హం [అమ్హం (సీ.)] సఙ్కప్పమఞ్ఞాయ, వాచాసభిముదీరయి;

అనుకమ్పకో లోకవిదూ, నిబ్బాపేసి మహాజనం.

౨౪. ‘‘పదుట్ఠచిత్తో మనుజో, ఏకపాణం విహేఠయం;

తేన చిత్తప్పదోసేన, అపాయం ఉపపజ్జతి.

౨౫. ‘‘సఙ్గామసీసే నాగోవ, బహూ పాణే విహేఠయం;

నిబ్బాపేథ సకం చిత్తం, మా హఞ్ఞిత్థో పునప్పునం.

౨౬. ‘‘ద్విన్నమ్పి యక్ఖరాజూనం, సేనా సా విమ్హితా అహు [సేనాయో విమ్హితా అహూ (సీ.), సేనాపి సమితా అహు (స్యా.)];

సరణఞ్చ ఉపాగచ్ఛుం, లోకజేట్ఠం సుతాదినం.

౨౭. ‘‘సఞ్ఞాపేత్వాన జనతం, పదముద్ధరి [ఉద్ధరి పన (సీ. స్యా.)] చక్ఖుమా;

పేక్ఖమానోవ దేవేహి, పక్కామి ఉత్తరాముఖో.

౨౮. ‘‘పఠమం సరణం గచ్ఛిం, ద్విపదిన్దస్స తాదినో;

కప్పానం సతసహస్సం, దుగ్గతిం నుపపజ్జహం.

౨౯. ‘‘మహాదున్దుభినామా చ, సోళసాసుం రథేసభా;

తింసకప్పసహస్సమ్హి, రాజానో చక్కవత్తినో.

౩౦. ‘‘పటిసమ్భిదా చతస్సో…పే… కతం బుద్ధస్స సాసనం’’.

ఇత్థం సుదం ఆయస్మా సరణగమనియో థేరో ఇమా గాథాయో అభాసిత్థాతి.

సరణగమనియత్థేరస్సాపదానం తతియం.