౧. భిక్ఖదాయకత్థేరఅపదానం

౧. ‘‘సువణ్ణవణ్ణం సమ్బుద్ధం, ఆహుతీనం పటిగ్గహం;

పవరా [పవనా (స్యా.)] అభినిక్ఖన్తం, వనా నిబ్బనమాగతం [వానా నిబ్బానమాగతం (స్యా.)].

౨. ‘‘కటచ్ఛుభిక్ఖం పాదాసిం, సిద్ధత్థస్స మహేసినో;

పఞ్ఞాయ ఉపసన్తస్స, మహావీరస్స తాదినో.

౩. ‘‘పదేనానుపదాయన్తం [పదేనానుపదాయన్తో (సీ. స్యా.)], నిబ్బాపేన్తే మహాజనం;

ఉళారా విత్తి మే జాతా, బుద్ధే ఆదిచ్చబన్ధునే [విత్తి మే పాహునా తావ, బుద్ధస్సాదిచ్చబన్ధునో (స్యా.)].

౪. ‘‘చతున్నవుతితో కప్పే, యం దానమదదిం తదా;

దుగ్గతిం నాభిజానామి, భిక్ఖాదానస్సిదం ఫలం.

౫. ‘‘సత్తాసీతిమ్హితో కప్పే, మహారేణు సనామకా;

సత్తరతనసమ్పన్నా, సత్తేతే చక్కవత్తినో.

౬. ‘‘పటిసమ్భిదా చతస్సో, విమోక్ఖాపి చ అట్ఠిమే;

ఛళభిఞ్ఞా సచ్ఛికతా, కతం బుద్ధస్స సాసనం’’.

ఇత్థం సుదం ఆయస్మా భిక్ఖదాయకో థేరో ఇమా గాథాయో అభాసిత్థాతి.

భిక్ఖదాయకత్థేరస్సాపదానం పఠమం.