౩-౫. పుణ్ణమన్తాణిపుత్తత్థేరఅపదానం

౪౩౪. ‘‘అజ్ఝాయకో మన్తధరో, తిణ్ణం వేదాన పారగూ;

పురక్ఖతోమ్హి సిస్సేహి, ఉపగచ్ఛిం నరుత్తమం.

౪౩౫. ‘‘పదుముత్తరో లోకవిదూ, ఆహుతీనం పటిగ్గహో;

మమ కమ్మం పకిత్తేసి, సఙ్ఖిత్తేన మహాముని.

౪౩౬. ‘‘తాహం ధమ్మం సుణిత్వాన, అభివాదేత్వాన సత్థునో;

అఞ్జలిం పగ్గహేత్వాన, పక్కమిం [పక్కామిం (సీ. స్యా.)] దక్ఖిణాముఖో.

౪౩౭. ‘‘సఙ్ఖిత్తేన సుణిత్వాన, విత్థారేన అభాసయిం [అదేసయిం (సీ. స్యా.)];

సబ్బే సిస్సా అత్తమనా, సుత్వాన మమ భాసతో;

సకం దిట్ఠిం వినోదేత్వా, బుద్ధే చిత్తం పసాదయుం.

౪౩౮. ‘‘సఙ్ఖిత్తేనపి దేసేమి, విత్థారేన తథేవహం [దేసేసిం విత్థారేనపి భాసయిం (క.)];

అభిధమ్మనయఞ్ఞూహం, కథావత్థువిసుద్ధియా;

సబ్బేసం విఞ్ఞాపేత్వాన, విహరామి అనాసవో.

౪౩౯. ‘‘ఇతో పఞ్చసతే కప్పే, చతురో సుప్పకాసకా;

సత్తరతనసమ్పన్నా, చతుదీపమ్హి ఇస్సరా.

౪౪౦. ‘‘పటిసమ్భిదా చతస్సో, విమోక్ఖాపి చ అట్ఠిమే;

ఛళభిఞ్ఞా సచ్ఛికతా, కతం బుద్ధస్స సాసనం’’.

ఇత్థం సుదం ఆయస్మా పుణ్ణో మన్తాణిపుత్తో థేరో ఇమా గాథాయో అభాసిత్థాతి.

పుణ్ణమన్తాణిపుత్తత్థేరస్సాపదానం పఞ్చమం.