(౨౮-౨౯) పహూతజివ్హాబ్రహ్మస్సరలక్ఖణాని

౨౩౬. ‘‘యమ్పి, భిక్ఖవే, తథాగతో పురిమం జాతిం పురిమం భవం పురిమం నికేతం పుబ్బే మనుస్సభూతో సమానో ఫరుసం వాచం పహాయ ఫరుసాయ వాచాయ పటివిరతో అహోసి. యా సా వాచా నేలా కణ్ణసుఖా పేమనీయా హదయఙ్గమా పోరీ బహుజనకన్తా బహుజనమనాపా, తథారూపిం వాచం భాసితా అహోసి. సో తస్స కమ్మస్స కటత్తా ఉపచితత్తా…పే… సో తతో చుతో ఇత్థత్తం ఆగతో సమానో ఇమాని ద్వే మహాపురిసలక్ఖణాని పటిలభతి. పహూతజివ్హో చ హోతి బ్రహ్మస్సరో చ కరవీకభాణీ.

‘‘సో తేహి లక్ఖణేహి సమన్నాగతో సచే అగారం అజ్ఝావసతి, రాజా హోతి చక్కవత్తీ…పే… రాజా సమానో కిం లభతి? ఆదేయ్యవాచో హోతి, ఆదియన్తిస్స వచనం బ్రాహ్మణగహపతికా నేగమజానపదా గణకమహామత్తా అనీకట్ఠా దోవారికా అమచ్చా పారిసజ్జా రాజానో భోగియా కుమారా. రాజా సమానో ఇదం లభతి… బుద్ధో సమానో కిం లభతి? ఆదేయ్యవాచో హోతి, ఆదియన్తిస్స వచనం భిక్ఖూ భిక్ఖునియో ఉపాసకా ఉపాసికాయో దేవా మనుస్సా అసురా నాగా గన్ధబ్బా. బుద్ధో సమానో ఇదం లభతి’’. ఏతమత్థం భగవా అవోచ.

౨౩౭. తత్థేతం వుచ్చతి –

‘‘అక్కోసభణ్డనవిహేసకారిం,

ఉబ్బాధికం [ఉబ్బాధకరం (స్యా.)] బహుజనప్పమద్దనం;

అబాళ్హం గిరం సో న భణి ఫరుసం,

మధురం భణి సుసంహితం [సుసహితం (స్యా.)] సఖిలం.

‘‘మనసో పియా హదయగామినియో,

వాచా సో ఏరయతి కణ్ణసుఖా;

వాచాసుచిణ్ణఫలమనుభవి,

సగ్గేసు వేదయథ [వేదయతి (?) టీకా ఓలోకేతబ్బా] పుఞ్ఞఫలం.

‘‘వేదిత్వా సో సుచరితస్స ఫలం,

బ్రహ్మస్సరత్తమిధమజ్ఝగమా;

జివ్హాస్స హోతి విపులా పుథులా,

ఆదేయ్యవాక్యవచనో భవతి.

‘‘గిహినోపి ఇజ్ఝతి యథా భణతో,

అథ చే పబ్బజతి సో మనుజో;

ఆదియన్తిస్స వచనం జనతా,

బహునో బహుం సుభణితం భణతో’’తి.