(౨౬-౨౭) చత్తాలీసఅవిరళదన్తలక్ఖణాని

౨౩౪. ‘‘యమ్పి, భిక్ఖవే తథాగతో పురిమం జాతిం పురిమం భవం పురిమం నికేతం పుబ్బే మనుస్సభూతో సమానో పిసుణం వాచం పహాయ పిసుణాయ వాచాయ పటివిరతో అహోసి. ఇతో సుత్వా న అముత్ర అక్ఖాతా ఇమేసం భేదాయ, అముత్ర వా సుత్వా న ఇమేసం అక్ఖాతా అమూసం భేదాయ, ఇతి భిన్నానం వా సన్ధాతా, సహితానం వా అనుప్పదాతా, సమగ్గారామో సమగ్గరతో సమగ్గనన్దీ సమగ్గకరణిం వాచం భాసితా అహోసి. సో తస్స కమ్మస్స కటత్తా…పే… సో తతో చుతో ఇత్థత్తం ఆగతో సమానో ఇమాని ద్వే మహాపురిసలక్ఖణాని పటిలభతి. చత్తాలీసదన్తో చ హోతి అవిరళదన్తో చ.

‘‘సో తేహి లక్ఖణేహి సమన్నాగతో సచే అగారం అజ్ఝావసతి, రాజా హోతి చక్కవత్తీ…పే… రాజా సమానో కిం లభతి? అభేజ్జపరిసో హోతి, అభేజ్జాస్స హోన్తి పరిసా, బ్రాహ్మణగహపతికా నేగమజానపదా గణకమహామత్తా అనీకట్ఠా దోవారికా అమచ్చా పారిసజ్జా రాజానో భోగియా కుమారా. రాజా సమానో ఇదం లభతి … బుద్ధో సమానో కిం లభతి? అభేజ్జపరిసో హోతి, అభేజ్జాస్స హోన్తి పరిసా, భిక్ఖూ భిక్ఖునియో ఉపాసకా ఉపాసికాయో దేవా మనుస్సా అసురా నాగా గన్ధబ్బా. బుద్ధో సమానో ఇదం లభతి’’. ఏతమత్థం భగవా అవోచ.

౨౩౫. తత్థేతం వుచ్చతి –

‘‘వేభూతియం సహితభేదకారిం,

భేదప్పవడ్ఢనవివాదకారిం;

కలహప్పవడ్ఢనఆకిచ్చకారిం,

సహితానం భేదజననిం న భణి.

‘‘అవివాదవడ్ఢనకరిం సుగిరం,

భిన్నానుసన్ధిజననిం అభణి;

కలహం జనస్స పనుదీ సమఙ్గీ,

సహితేహి నన్దతి పమోదతి చ.

‘‘సుగతీసు సో ఫలవిపాకం,

అనుభవతి తత్థ మోదతి;

దన్తా ఇధ హోన్తి అవిరళా సహితా,

చతురో దసస్స ముఖజా సుసణ్ఠితా.

‘‘యది ఖత్తియో భవతి భూమిపతి,

అవిభేదియాస్స పరిసా భవతి;

సమణో చ హోతి విరజో విమలో,

పరిసాస్స హోతి అనుగతా అచలా’’తి.