(౨) పాదతలచక్కలక్ఖణం

౨౦౪. ‘‘యమ్పి, భిక్ఖవే, తథాగతో పురిమం జాతిం పురిమం భవం పురిమం నికేతం పుబ్బే మనుస్సభూతో సమానో బహుజనస్స సుఖావహో అహోసి, ఉబ్బేగఉత్తాసభయం అపనుదితా, ధమ్మికఞ్చ రక్ఖావరణగుత్తిం సంవిధాతా, సపరివారఞ్చ దానం అదాసి. సో తస్స కమ్మస్స కటత్తా ఉపచితత్తా ఉస్సన్నత్తా విపులత్తా కాయస్స భేదా పరం మరణా సుగతిం సగ్గం లోకం ఉపపజ్జతి…పే… సో తతో చుతో ఇత్థత్తం ఆగతో సమానో ఇమం మహాపురిసలక్ఖణం పటిలభతి. హేట్ఠాపాదతలేసు చక్కాని జాతాని హోన్తి సహస్సారాని సనేమికాని సనాభికాని సబ్బాకారపరిపూరాని సువిభత్తన్తరాని.

‘‘సో తేన లక్ఖణేన సమన్నాగతో సచే అగారం అజ్ఝావసతి, రాజా హోతి చక్కవత్తీ…పే… రాజా సమానో కిం లభతి? మహాపరివారో హోతి; మహాస్స హోన్తి పరివారా బ్రాహ్మణగహపతికా నేగమజానపదా గణకమహామత్తా అనీకట్ఠా దోవారికా అమచ్చా పారిసజ్జా రాజానో భోగియా కుమారా. రాజా సమానో ఇదం లభతి. సచే ఖో పన అగారస్మా అనగారియం పబ్బజతి, అరహం హోతి సమ్మాసమ్బుద్ధో లోకే వివట్టచ్ఛదో. బుద్ధో సమానో కిం లభతి? మహాపరివారో హోతి; మహాస్స హోన్తి పరివారా భిక్ఖూ భిక్ఖునియో ఉపాసకా ఉపాసికాయో దేవా మనుస్సా అసురా నాగా గన్ధబ్బా. బుద్ధో సమానో ఇదం లభతి’’. ఏతమత్థం భగవా అవోచ.

౨౦౫. తత్థేతం వుచ్చతి –

‘‘పురే పురత్థా పురిమాసు జాతిసు,

మనుస్సభూతో బహునం సుఖావహో;

ఉబ్భేగఉత్తాసభయాపనూదనో,

గుత్తీసు రక్ఖావరణేసు ఉస్సుకో.

‘‘సో తేన కమ్మేన దివం సమక్కమి,

సుఖఞ్చ ఖిడ్డారతియో చ అన్వభి;

తతో చవిత్వా పునరాగతో ఇధ,

చక్కాని పాదేసు దువేసు విన్దతి.

‘‘సమన్తనేమీని సహస్సరాని చ,

బ్యాకంసు వేయ్యఞ్జనికా సమాగతా;

దిస్వా కుమారం సతపుఞ్ఞలక్ఖణం,

పరివారవా హేస్సతి సత్తుమద్దనో.

తథా హీ చక్కాని సమన్తనేమిని,

సచే న పబ్బజ్జముపేతి తాదిసో;

వత్తేతి చక్కం పథవిం పసాసతి,

తస్సానుయన్తాధ [తస్సానుయుత్తా ఇధ (సీ. పీ.), తస్సానుయన్తా ఇధ (స్యా. క.)] భవన్తి ఖత్తియా.

‘‘మహాయసం సంపరివారయన్తి నం,

సచే చ పబ్బజ్జముపేతి తాదిసో;

నేక్ఖమ్మఛన్దాభిరతో విచక్ఖణో,

దేవామనుస్సాసురసక్కరక్ఖసా [సత్తరక్ఖసా (క.) సీ. స్యాఅట్ఠకథా ఓలోకేతబ్బా].

‘‘గన్ధబ్బనాగా విహగా చతుప్పదా,

అనుత్తరం దేవమనుస్సపూజితం;

మహాయసం సంపరివారయన్తి న’’న్తి.