౧౧. దుతియసఙ్ఘభేదసిక్ఖాపదవణ్ణనా

౪౧౭-౮. తేన సమయేన బుద్ధో భగవాతి దుతియసఙ్ఘభేదసిక్ఖాపదం. తత్థ అనువత్తకాతి తస్స దిట్ఠిఖన్తిరుచిగ్గహణేన అనుపటిపజ్జనకా. వగ్గం అసామగ్గిపక్ఖియవచనం వదన్తీతి వగ్గవాదకా. పదభాజనే పన ‘‘తస్స వణ్ణాయ పక్ఖాయ ఠితా హోన్తీ’’తి వుత్తం, తస్స సఙ్ఘభేదాయ పరక్కమన్తస్స వణ్ణత్థాయ చ పక్ఖవుడ్ఢిఅత్థాయ చ ఠితాతి అత్థో. యే హి వగ్గవాదకా, తే నియమేన ఈదిసా హోన్తి, తస్మా ఏవం వుత్తం. యస్మా పన తిణ్ణం ఉద్ధం కమ్మారహా న హోన్తి, న హి సఙ్ఘో సఙ్ఘస్స కమ్మం కరోతి, తస్మా ఏకో వా ద్వే వా తయో వాతి వుత్తం.

జానాతి నోతి అమ్హాకం ఛన్దాదీని జానాతి. భాసతీతి ‘‘ఏవం కరోమా’’తి అమ్హేహి సద్ధిం భాసతి. అమ్హాకమ్పేతం ఖమతీతి యం సో కరోతి, ఏతం అమ్హాకమ్పి రుచ్చతి.

సమేతాయస్మన్తానం సఙ్ఘేనాతి ఆయస్మన్తానం చిత్తం సఙ్ఘేన సద్ధిం సమేతు సమాగచ్ఛతు, ఏకీభావం యాతూతి వుత్తం హోతి. సేసమేత్థ పఠమసిక్ఖాపదే వుత్తనయత్తా ఉత్తానత్థత్తా చ పాకటమేవ.

సముట్ఠానాదీనిపి పఠమసిక్ఖాపదసదిసానేవాతి.

దుతియసఙ్ఘభేదసిక్ఖాపదవణ్ణనా నిట్ఠితా.