౩. మోహనసిక్ఖాపదవణ్ణనా

౪౪౪. తతియే – అన్వద్ధమాసన్తి అనుపటిపాటియా అద్ధమాసే అద్ధమాసే; యస్మా పన సో ఉపోసథదివసే ఉద్దిసియతి, తస్మా ‘‘అనుపోసథిక’’న్తి పదభాజనే వుత్తం. ఉద్దిస్సమానేతి ఉద్దిసియమానే. యస్మా పన సో పాతిమోక్ఖుద్దేసకే ఉద్దిసన్తే ఉద్దిసియమానో నామ హోతి, తస్మా ‘‘ఉద్దిసన్తే’’తి పదభాజనే వుత్తం. యఞ్చ తత్థ ఆపత్తిం ఆపన్నోతి తస్మిం అనాచారే చిణ్ణే యం ఆపత్తిం ఆపన్నో. యథాధమ్మో కారేతబ్బోతి అఞ్ఞాణేన ఆపన్నత్తా తస్సా ఆపత్తియా మోక్ఖో నత్థి, యథా పన ధమ్మో చ వినయో చ ఠితో, తథా కారేతబ్బో. దేసనాగామినిఞ్చే ఆపన్నో హోతి, దేసాపేతబ్బో, వుట్ఠానగామినిఞ్చే, వుట్ఠాపేతబ్బోతి అత్థో. సాధుకన్తి సుట్ఠు. అట్ఠింకత్వాతి అత్థికభావం కత్వా; అత్థికో హుత్వాతి వుత్తం హోతి.

౪౪౭. ధమ్మకమ్మేతిఆదీసు మోహారోపనకమ్మం అధిప్పేతం. సేసమేత్థ ఉత్తానమేవ. తిసముట్ఠానం – కిరియం, సఞ్ఞావిమోక్ఖం, సచిత్తకం, లోకవజ్జం, కాయకమ్మం, వచీకమ్మం, అకుసలచిత్తం, దుక్ఖవేదనన్తి.

మోహనసిక్ఖాపదం తతియం.