౪. అనాదరియసిక్ఖాపదవణ్ణనా

౩౪౨. చతుత్థే – కథాయం నస్సేయ్యాతి కథం అయం ధమ్మో తన్తి పవేణీ నస్సేయ్య. తం వా న సిక్ఖితుకామోతి యేన పఞ్ఞత్తేన వుచ్చతి, తం పఞ్ఞత్తం న సిక్ఖితుకామో. అపఞ్ఞత్తేనాతి సుత్తే వా అభిధమ్మే వా ఆగతేన.

౩౪౪. ఏవం అమ్హాకం ఆచరియానం ఉగ్గహోతి ఏత్థ గారయ్హో ఆచరియుగ్గహో న గహేతబ్బో; పవేణియా ఆగతో ఆచరియుగ్గహోవ గహేతబ్బో. కురున్దియం పన ‘‘లోకవజ్జే ఆచరియుగ్గహో న వట్టతి, పణ్ణత్తివజ్జే పన వట్టతీ’’తి వుత్తం. మహాపచ్చరియం ‘‘సుత్తం సుత్తానులోమఞ్చ ఉగ్గహితకానంయేవ ఆచరియానం ఉగ్గహో పమాణం, అజానన్తానం కథా అప్పమాణన్తి వుత్తం. తం సబ్బం పవేణియా ఆగతేసమోధానం గచ్ఛతి. సేసం ఉత్తానమేవాతి.

తిసముట్ఠానం – కాయచిత్తతో వాచాచిత్తతో కాయవాచాచిత్తతో చ సముట్ఠాతి, కిరియం, సఞ్ఞావిమోక్ఖం, సచిత్తకం, లోకవజ్జం, కాయకమ్మం, వచీకమ్మం, అకుసలచిత్తం, దుక్ఖవేదనన్తి.

అనాదరియసిక్ఖాపదం చతుత్థం.