౨. ఉయ్యోజనసిక్ఖాపదవణ్ణనా

౨౭౪. దుతియసిక్ఖాపదే – పటిక్కమనేపీతి ఆసనసాలాయమ్పి. భత్తవిస్సగ్గన్తి భత్తకిచ్చం. న సమ్భావేసీతి న పాపుణి.

౨౭౬. అనాచారన్తి వుత్తావసేసం కాయవచీద్వారవీతిక్కమం. దస్సనూపచారం వా సవనూపచారం వా విజహన్తస్సాతి ఏత్థ యది ఠితో వా నిసిన్నో వా ఉయ్యోజేతి; యో ఉయ్యోజితో, సో విజహతి, తస్స చ ఆపత్తి నామ నత్థి. తస్మిం పన విజహన్తేపి అత్థతో ఇతరేన విజహితమేవ హోతి. తస్మా యో ఉయ్యోజేతి, తస్సేవాయం ఆపత్తి. తత్థ సచే ఉపచారబ్భన్తరే ఏకో పాదో హోతి, దుక్కటం. సీమాతిక్కమే పాచిత్తియం. ఏత్థ చ దస్సనూపచారస్స అబ్భోకాసే ద్వాదసహత్థప్పమాణం, తథా సవనూపచారస్స. సచే పన అన్తరా కుట్టద్వారపాకారాదయో హోన్తి, తేహి అన్తరితభావో దస్సనూపచారాతిక్కమో, తస్స వసేన ఆపత్తి వేదితబ్బా. న అఞ్ఞో కోచి పచ్చయో హోతీతి ఠపేత్వా వుత్తప్పకారమనాచారం అఞ్ఞం కిఞ్చి కారణం న హోతి.

౨౭౭. కలిసాసనం ఆరోపేతీతి ‘‘కలీ’’తి కోధో; తస్స సాసనం ఆరోపేతి; కోధస్స ఆణం ఆరోపేతి; కోధవసేన ఠాననిసజ్జాదీసు దోసం దస్సేత్వా ‘‘పస్సథ భో ఇమస్స ఠానం, నిసజ్జం ఆలోకితం విలోకితం ఖాణుకో వియ తిట్ఠతి, సునఖో వియ నిసీదతి, మక్కటో వియ ఇతో చితో చ విలోకేతీ’’తి ఏవం అమనాపవచనం వదతి ‘‘అప్పేవ నామ ఇమినాపి ఉబ్బాళ్హో పక్కమేయ్యా’’తి. సేసం ఉత్తానమేవ.

తిసముట్ఠానం – కాయచిత్తతో వాచాచిత్తతో కాయవాచాచిత్తతో చ సముట్ఠాతి, కిరియం, సఞ్ఞావిమోక్ఖం, సచిత్తకం, లోకవజ్జం, కాయకమ్మం, వచీకమ్మం, అకుసలచిత్తం, తివేదనన్తి.

ఉయ్యోజనసిక్ఖాపదం దుతియం.