౬. సకుణగ్ఘిసుత్తవణ్ణనా

౩౭౨. ఛట్ఠే సకుణగ్ఘీతి సకుణం హనతీతి సకుణగ్ఘి, సేనస్సేతం అధివచనం. సహసా అజ్ఝపత్తాతి లోభసాహసేన పత్తా. అలక్ఖికాతి నిస్సిరికా. అప్పపుఞ్ఞాతి పరిత్తపుఞ్ఞా. సచేజ్జ మయన్తి సచే అజ్జ మయం. నఙ్గలకట్ఠకరణన్తి నఙ్గలేన కసికరణం, అధునా కట్ఠం ఖేత్తట్ఠానన్తి అత్థో. లేడ్డుట్ఠానన్తి లేడ్డూనం ఠానం. సంవదమానాతి సమ్మా వదమానా, అత్తనో బలస్స సుట్ఠు వణ్ణం వదమానాతి అత్థో. మహన్తం లేడ్డుం అభిరుహిత్వాతి ఉద్ధనసణ్ఠానేన ఠితేసు తీసు లేడ్డూసు ‘‘ఇతో సేనే ఆగచ్ఛన్తే ఇతో నిక్ఖమిస్సామి, ఇతో ఆగచ్ఛన్తే ఇతో’’తి సల్లక్ఖేత్వా తేసు ఏకం లేడ్డుం అభిరుహిత్వా అట్ఠాసి అవదమానో. సన్నయ్హాతి ఖురప్పం సన్నయ్హమానో వియ సన్నయ్హిత్వా సుట్ఠు ఠపేత్వా. బహుఆగతో ఖో మ్యాయన్తి ‘‘మయ్హం అత్థాయ అయం బహుతం ఠానం ఆగతో, అప్పం అవసిట్ఠం, ఇదాని మం గణ్హిస్సతీ’’తి ఞత్వా దారుగుళో వియ వినివత్తిత్వా తస్సేవ లేడ్డుస్స అన్తరే పచ్చుపాది, పటిపన్నో పవిట్ఠోతి అత్థో. ఉరం పచ్చతాళేసీతి ‘‘ఏకప్పహారేనేవ లాపస్స సీసం ఛిన్దిత్వా గహేస్సామీ’’తి పక్ఖన్దత్తా వేగం సన్ధారేతుం అసక్కోన్తో తస్మిం లేడ్డుస్మిం ఉరం పతాళేసి. తావదేవస్స హదయమంసం ఫాలియిత్థ. అథ లాపో ‘‘దిట్ఠా వత సత్తునో పిట్ఠీ’’తి హట్ఠతుట్ఠో తస్స హదయే అపరాపరం చఙ్కమి.