౭. అనత్తలక్ఖణసుత్తవణ్ణనా

౫౯. సత్తమే పఞ్చవగ్గియేతి అఞ్ఞాసి కోణ్డఞ్ఞత్థేరాదికే పఞ్చ జనే పురాణుపట్ఠాకే. ఆమన్తేసీతి ఆసాళ్హిపుణ్ణమదివసే ధమ్మచక్కప్పవత్తనతో పట్ఠాయ అనుక్కమేన సోతాపత్తిఫలే పతిట్ఠితే ‘‘ఇదాని నేసం ఆసవక్ఖయాయ ధమ్మం దేసేస్సామీ’’తి పఞ్చమియం పక్ఖస్స ఆమన్తేసి. ఏతదవోచాతి ఏతం ‘‘రూపం, భిక్ఖవే, అనత్తా’’తిఆదినయప్పవత్తం అనత్తలక్ఖణసుత్తం అవోచ. తత్థ అనత్తాతి పుబ్బే వుత్తేహి చతూహి కారణేహి అనత్తా. తం కిం మఞ్ఞథ, భిక్ఖవేతి ఇదం కస్మా ఆరద్ధం? ఏత్తకేన ఠానేన అనత్తలక్ఖణమేవ కథితం, న అనిచ్చదుక్ఖలక్ఖణాని, ఇదాని తాని దస్సేత్వా సమోధానేత్వా తీణిపి లక్ఖణాని దస్సేతుం ఇదమారద్ధన్తి వేదితబ్బం. తస్మాతి యస్మా ఇమే పఞ్చక్ఖన్ధా అనిచ్చా దుక్ఖా అనత్తా, తస్మా. యంకిఞ్చి రూపన్తిఆదీసు విత్థారకథా విసుద్ధిమగ్గే పఞ్ఞాభావనాధికారే ఖన్ధనిద్దేసే వుత్తావ. సేసం సబ్బత్థ వుత్తానుసారేనేవ వేదితబ్బం. ఇమస్మిం పన సుత్తే అనత్తలక్ఖణమేవ కథితన్తి. సత్తమం.