౩-౪. కుమ్మసుత్తాదివణ్ణనా

౧౫౯-౧౬౦. తతియే మహాకుమ్మకులన్తి మహన్తం అట్ఠికచ్ఛపకులం. అగమాసీతి ‘‘ఏత్థ అద్ధా కిఞ్చి ఖాదితబ్బం అత్థి, తం మచ్ఛరాయన్తో మం ఏస నివారేతీ’’తి సఞ్ఞాయ అగమాసి. పపతాయాతి పపతా వుచ్చతి దీఘరజ్జుకబద్ధో అయకన్తకోసకే దణ్డకం పవేసేత్వా గహితో కణ్ణికసల్లసణ్ఠానో, అయకణ్టకో, యస్మిం వేగేన పతిత్వా కటాహే లగ్గమత్తే దణ్డకో నిక్ఖమతి, రజ్జుకో ఏకాబద్ధో గచ్ఛతేవ. సో కుమ్మోతి సో విద్ధకుమ్మో. యేన సో కుమ్మోతి ఉదకసద్దం సుత్వా సాసఙ్కట్ఠానం భవిస్సతీతి నివత్తిత్వా యేన సో అత్థకామో కుమ్మో. న దాని త్వం అమ్హాకన్తి ఇదాని త్వం అమిత్తహత్థం గతో, న అమ్హాకం సన్తకోతి అత్థో. ఏవం సల్లపన్తానంయేవ చ నేసం నావాయ ఠితో లుద్దో రజ్జుకం ఆకడ్ఢిత్వా కుమ్మం గహేత్వా యథాకామం అకాసి. సేసమేత్థ ఇతో అనన్తరసుత్తే చ ఉత్తానమేవ. తతియచతుత్థాని.