౧. తిణకట్ఠసుత్తవణ్ణనా

౧౨౪. అనమతగ్గసంయుత్తస్స పఠమే అనమతగ్గోతి అను అమతగ్గో, వస్ససతం వస్ససహస్సం ఞాణేన అనుగన్త్వాపి అమతగ్గో అవిదితగ్గో, నాస్స సక్కా ఇతో వా ఏత్తో వా అగ్గం జానితుం, అపరిచ్ఛిన్నపుబ్బాపరకోటికోతి అత్థో. సంసారోతి ఖన్ధాదీనం అవిచ్ఛిన్నప్పవత్తా పటిపాటి. పుబ్బా కోటి న పఞ్ఞాయతీతి పురిమమరియాదా న దిస్సతి. యదగ్గేన చస్స పురిమా కోటి న పఞ్ఞాయతి, పచ్ఛిమాపి తదగ్గేనేవ న పఞ్ఞాయతి, వేమజ్ఝేయేవ పన సత్తా సంసరన్తి. పరియాదానం గచ్ఛేయ్యాతి ఇదం ఉపమాయ ఖుద్దకత్తా వుత్తం. బాహిరసమయస్మిఞ్హి అత్థో పరిత్తో హోతి, ఉపమా మహతీ. ‘‘హత్థీ వియ అయం గోణో, గోణో వియ సూకరో, సముద్దో వియ తళాక’’న్తి హి వుత్తే న తేసం తాదిసం పమాణం హోతి. బుద్ధసమయే పన ఉపమా పరిత్తా, అత్థో మహా. పాళియఞ్హి ఏకో జమ్బుదీపో గహితో, ఏవరూపానం పన జమ్బుదీపానం సతేపి సహస్సేపి సతసహస్సేపి తిణాదీని తేన ఉపక్కమేన పరియాదానం గచ్ఛేయ్యుం, న త్వేవ పురిసస్స మాతు మాతరోతి. దుక్ఖం పచ్చనుభూతన్తి తుమ్హేహి దుక్ఖం అనుభూతం. తిబ్బన్తి తస్సేవ వేవచనం. బ్యసనన్తి ఞాతిబ్యసనాదిఅనేకవిధం. కటసీతి సుసానం, పథవీయేవ వా. సా హి పునప్పునం మరన్తేహి సరీరనిక్ఖేపేన వడ్ఢితా. అలమేవాతి యుత్తమేవ. పఠమం.