౨. ఉపతిస్ససుత్తవణ్ణనా

౨౩౬. దుతియే అత్థి ను ఖో తం కిఞ్చి లోకస్మిన్తి ఇదం అతిఉళారమ్పి సత్తం వా సఙ్ఖారం వా సన్ధాయ వుత్తం. సత్థుపి ఖోతి ఇదం యస్మా ఆనన్దత్థేరస్స సత్థరి అధిమత్తో ఛన్దో చ పేమఞ్చ, తస్మా ‘‘కిం ను ఖో ఇమస్స థేరస్స సత్థు విపరిణామేనపి సోకాదయో నుప్పజ్జేయ్యు’’న్తి జాననత్థం పుచ్ఛతి? దీఘరత్తన్తి సూకరఖతలేణద్వారే దీఘనఖపరిబ్బాజకస్స వేదనాపరిగ్గహసుత్తన్తం దేసితదివసతో పట్ఠాయ అతిక్కన్తకాలం సన్ధాయాహ. తస్మిఞ్హి దివసే థేరస్స ఇమే వట్టానుగతకిలేసా సమూహతాతి. దుతియం.