౫. ఆనన్దసుత్తవణ్ణనా

౨౨౫. పఞ్చమే ఆనన్దోతి ధమ్మభణ్డాగారికత్థేరో. అతివేలన్తి అతిక్కన్తం వేలం. గిహిసఞ్ఞత్తిబహులోతి రత్తిఞ్చ దివా చ బహుకాలం గిహీ సఞ్ఞాపయన్తో. భగవతి పరినిబ్బుతే మహాకస్సపత్థేరో థేరం ఆహ – ‘‘ఆవుసో, మయం రాజగహే వస్సం ఉపగన్త్వా ధమ్మం సఙ్గాయిస్సామ, గచ్ఛ త్వం అరఞ్ఞం పవిసిత్వా ఉపరిమగ్గత్తయత్థాయ వాయామం కరోహీ’’తి. సో భగవతో పత్తచీవరమాదాయ కోసలరట్ఠం గన్త్వా ఏకస్మిం అరఞ్ఞావాసే వసిత్వా పునదివసే ఏకం గామం పావిసి. మనుస్సా థేరం దిస్వా – ‘‘భన్తే ఆనన్ద, తుమ్హే పుబ్బే సత్థారా సద్ధిం ఆగచ్ఛథ. అజ్జ ఏకకావ ఆగతా. కహం సత్థారం ఠపేత్వా ఆగతత్థ? ఇదాని కస్స పత్తచీవరం గహేత్వా విచరథ? కస్స ముఖోదకం దన్తకట్ఠం దేథ, పరివేణం సమ్మజ్జథ, వత్తపటివత్తం కరోథా’’తి బహుం వత్వా పరిదేవింసు. థేరో – ‘‘మా, ఆవుసో, సోచిత్థ, మా పరిదేవిత్థ, అనిచ్చా సఙ్ఖారా’’తిఆదీని వత్వా తే సఞ్ఞాపేత్వా భత్తకిచ్చావసానే వసనట్ఠానమేవ గచ్ఛతి. మనుస్సా సాయమ్పి తత్థ గన్త్వా తథేవ పరిదేవన్తి. థేరోపి తథేవ ఓవదతి. తం సన్ధాయేతం వుత్తం. అజ్ఝభాసీతి ‘‘అయం థేరో భిక్ఖుసఙ్ఘస్స కథం సుత్వా ‘సమణధమ్మం కరిస్సామీ’తి అరఞ్ఞం పవిసిత్వా ఇదాని గిహీ సఞ్ఞాపేన్తో విహరతి, సత్థు సాసనం అసఙ్గహితపుప్ఫరాసి వియ ఠితం, ధమ్మసఙ్గహం న కరోతి, చోదేస్సామి న’’న్తి చిన్తేత్వా అభాసి.

పసక్కియాతి పవిసిత్వా. హదయస్మిం ఓపియాతి కిచ్చతో చ ఆరమ్మణతో చ హదయమ్హి పక్ఖిపిత్వా. ‘‘నిబ్బానం పాపుణిస్సామీ’’తి వీరియం కరోన్తో నిబ్బానం కిచ్చతో హదయమ్హి ఓపేతి నామ, నిబ్బానారమ్మణం పన సమాపత్తిం అప్పేత్వా నిసీదన్తో ఆరమ్మణతో. తదుభయమ్పి సన్ధాయేసా భాసతి. ఝాయాతి ద్వీహి ఝానేహి ఝాయికో భవ. బిళిబిళికాతి అయం గిహీహి సద్ధిం బిళిబిళికథా. పఞ్చమం.