౨. ఉపట్ఠానసుత్తవణ్ణనా

౨౨౨. దుతియే సుపతీతి అయం కిర ఖీణాసవో, సో దూరే భిక్ఖాచారగామం గన్త్వా ఆగతో పణ్ణసాలాయ పత్తచీవరం పటిసామేత్వా అవిదూరే జాతస్సరం ఓతరిత్వా గత్తాని ఉతుం గాహాపేత్వా దివాట్ఠానం సమ్మజ్జిత్వా తత్థ నీచమఞ్చకం పఞ్ఞాపేత్వా నిద్దం అనోక్కమన్తోవ నిపన్నో. ఖీణాసవస్సాపి హి కాయదరథో హోతియేవాతి తస్స వినోదనత్థం, తం సన్ధాయ సుపతీతి వుత్తం. అజ్ఝభాసీతి ‘‘అయం భిక్ఖు సత్థు సన్తికే కమ్మట్ఠానం గహేత్వా దివా సుపతి, దివాసోప్పఞ్చ నామేతం వడ్ఢితం దిట్ఠధమ్మికసమ్పరాయికం అత్థం నాసేతీ’’తి మఞ్ఞమానా ‘‘చోదేస్సామి న’’న్తి చిన్తేత్వా అభాసి.

ఆతురస్సాతి జరాతురో రోగాతురో కిలేసాతురోతి తయో ఆతురా, తేసు కిలేసాతురం సన్ధాయేవమాహ. సల్లవిద్ధస్సాతి సవిసేన సత్తిసల్లేన వియ అవిజ్జావిసవిట్ఠేన తణ్హాసల్లేన హదయే విద్ధస్స. రుప్పతోతి ఘట్టియమానస్స.

ఇదానిస్స కామేసు ఆదీనవం కథయన్తీ అనిచ్చాతిఆదిమాహ. తత్థ అసితన్తి తణ్హాదిట్ఠినిస్సయేన అనిస్సితం. కస్మా పబ్బజితం తపేతి ఏవరూపం ఖీణాసవం దివాసోప్పం న తపతి, తాదిసం పన కస్మా న తపేస్సతీతి? వదతి. థేరస్సేవ వా ఏతం వచనం, తస్మా అయమేత్థ అత్థో – బద్ధేసు ముత్తం అసితం మాదిసం ఖీణాసవపబ్బజితం కస్మా దివాసోప్పం తపే, న తపేస్సతీతి? సేసగాథాసుపి ఏసేవ నయో. దేవతాయ హి వచనపక్ఖే – ‘‘ఏవరూపం ఖీణాసవపబ్బజితం దివాసోప్పం న తపతి, తాదిసం పన కస్మా న తపేస్సతి? తపేస్సతియేవా’’తి అత్థో. థేరస్స వచనపక్ఖే – ‘‘ఏవరూపం మాదిసం ఖీణాసవపబ్బజితం కస్మా దివాసోప్పం తపే? న తపతియేవా’’తి అత్థో. అయం పనేత్థ అనుత్తానపదవణ్ణనా. వినయాతి వినయేన. సమతిక్కమాతి వట్టమూలికాయ అవిజ్జాయ సమతిక్కమేన. తం ఞాణన్తి తం చతుసచ్చఞాణం. పరమోదానన్తి పరమపరిసుద్ధం. పబ్బజితన్తి ఏవరూపేన ఞాణేన సమన్నాగతం పబ్బజితం. విజ్జాయాతి చతుత్థమగ్గవిజ్జాయ. ఆరద్ధవీరియన్తి పగ్గహితవీరియం పరిపుణ్ణవీరియం. దుతియం.