౬. సారిపుత్తసుత్తవణ్ణనా

౨౧౪. ఛట్ఠే పోరియాతి అక్ఖరాదిపరిపుణ్ణాయ. విస్సట్ఠాయాతి అవిబద్ధాయ అపలిబుద్ధాయ. ధమ్మసేనాపతిస్స హి కథేన్తస్స పిత్తాదీనం వసేన అపలిబుద్ధవచనం హోతి, అయదణ్డేన పహతకంసతాలతో సద్దో వియ నిచ్ఛరతి. అనేలగలాయాతి అనేలాయ అగలాయ నిద్దోసాయ చేవ అక్ఖలితపదబ్యఞ్జనాయ చ. థేరస్స హి కథయతో పదం వా బ్యఞ్జనం వా న పరిహాయతి. అత్థస్స విఞ్ఞాపనియాతి అత్థస్స విఞ్ఞాపనసమత్థాయ. భిక్ఖునన్తి భిక్ఖూనం.

సంఖిత్తేనపీతి ‘‘చత్తారిమాని, ఆవుసో, అరియసచ్చాని. కతమాని చత్తారి? దుక్ఖం అరియసచ్చం…పే… ఇమాని ఖో, ఆవుసో, చత్తారి అరియసచ్చాని, తస్మాతిహ, ఆవుసో, ఇదం దుక్ఖం అరియసచ్చన్తి యోగో కరణీయో’’తి (సం. ని. ౫.౧౦౯౬-౧౦౯౮) ఏవం సంఖిత్తేనపి దేసేతి. విత్థారేనపీతి ‘‘కతమం, ఆవుసో, దుక్ఖం అరియసచ్చ’’న్తిఆదినా (మ. ని. ౩.౩౭౩) నయేన తానేవ విభజన్తో విత్థారేనపి భాసతి. ఖన్ధాదిదేసనాసుపి ఏసేవ నయో. సాళికాయివ నిగ్ఘోసోతి యథా మధురం అమ్బపక్కం సాయిత్వా పక్ఖేహి వాతం దత్వా మధురస్సరం నిచ్ఛారేన్తియా సాళికసకుణియా నిగ్ఘోసో, ఏవం థేరస్స ధమ్మం కథేన్తస్స మధురో నిగ్ఘోసో హోతి. పటిభానం ఉదీరయీతి సముద్దతో ఊమియో వియ అనన్తం పటిభానం ఉట్ఠహతి. ఓధేన్తీతి ఓదహన్తి. ఛట్ఠం.