౨. అక్కోససుత్తవణ్ణనా

౧౮౮. దుతియే అక్కోసకభారద్వాజోతి భారద్వాజోవ సో, పఞ్చమత్తేహి పన గాథా సతేహి తథాగతం అక్కోసన్తో ఆగతోతి. ‘‘అక్కోసకభారద్వాజో’’తి తస్స సఙ్గీతికారేహి నామం గహితం. కుపితో అనత్తమనోతి ‘‘సమణేన గోతమేన మయ్హం జేట్ఠకభాతరం పబ్బాజేన్తేన జాని కతా, పక్ఖో భిన్నో’’తి కోధేన కుపితో దోమనస్సేన చ అనత్తమనో హుత్వాతి అత్థో. అక్కోసతీతి ‘‘చోరోసి, బాలోసి, మూళ్హోసి, థేనోసి, ఓట్ఠోసి, మేణ్డోసి, గోణోసి, గద్రభోసి, తిరచ్ఛానగతోసి, నేరయికోసీ’’తి దసహి అక్కోసవత్థూహి అక్కోసతి. పరిభాసతీతి ‘‘హోతు ముణ్డకసమణక, ‘అదణ్డో అహ’న్తి కరోసి, ఇదాని తే రాజకులం గన్త్వా దణ్డం ఆరోపేస్సామీ’’తిఆదీని వదన్తో పరిభాసతి నామ.

సమ్భుఞ్జతీతి ఏకతో భుఞ్జతి. వీతిహరతీతి కతస్స పటికారం కరోతి. భగవన్తం ఖో, గోతమన్తి కస్మా ఏవమాహ? ‘‘తవేవేతం, బ్రాహ్మణ, తవేవేతం, బ్రాహ్మణా’’తి కిరస్స సుత్వా. ‘‘ఇసయో నామ కుపితా సపనం దేన్తి కిసవచ్ఛాదయో వియా’’తి అనుస్సవవసేన ‘‘సపతి మం మఞ్ఞే సమణో గోతమో’’తి భయం ఉప్పజ్జి. తస్మా ఏవమాహ.

దన్తస్సాతి నిబ్బిసేవనస్స. తాదినోతి తాదిలక్ఖణం పత్తస్స. తస్సేవ తేన పాపియోతి తస్సేవ పుగ్గలస్స తేన కోధేన పాపం హోతి. సతో ఉపసమ్మతీతి సతియా సమన్నాగతో హుత్వా అధివాసేతి. ఉభిన్నం తికిచ్ఛన్తానన్తి ఉభిన్నం తికిచ్ఛన్తం. అయమేవ వా పాఠో. యో పుగ్గలో సతో ఉపసమ్మతి, ఉభిన్నమత్థం చరతి తికిచ్ఛతి సాధేతి, తం పుగ్గలం జనా బాలోతి మఞ్ఞన్తి. కీదిసా జనా? యే ధమ్మస్స అకోవిదా. ధమ్మస్సాతి పఞ్చక్ఖన్ధధమ్మస్స వా చతుసచ్చధమ్మస్స వా. అకోవిదాతి తస్మిం ధమ్మే అకుసలా అన్ధబాలపుథుజ్జనా. దుతియం.