౧. సనఙ్కుమారసుత్తవణ్ణనా

౧౮౨. దుతియవగ్గస్స పఠమే సప్పినీతీరేతి సప్పినీనామికాయ నదియా తీరే. సనఙ్కుమారోతి సో కిర పఞ్చసిఖకుమారకకాలే ఝానం భావేత్వా బ్రహ్మలోకే నిబ్బత్తో కుమారకవణ్ణేనేవ విచరతి. తేన నం ‘‘కుమారో’’తి సఞ్జానన్తి, పోరాణకత్తా పన ‘‘సనఙ్కుమారో’’తి వుచ్చతి. జనేతస్మిన్తి జనితస్మిం, పజాయాతి అత్థో. యే గోత్తపటిసారినోతి యే జనేతస్మిం గోత్తం పటిసరన్తి తేసు లోకే గోత్తపటిసారీసు ఖత్తియో సేట్ఠో. విజ్జాచరణసమ్పన్నోతి భయభేరవసుత్తపరియాయేన (మ. ని. ౧.౩౪ ఆదయో) పుబ్బేనివాసాదీహి వా తీహి, అమ్బట్ఠసుత్తపరియాయేన (దీ. ని. ౧.౨౭౮ ఆదయో) విపస్సనాఞాణం మనోమయిద్ధి ఛ అభిఞ్ఞాయోతి ఇమాహి వా అట్ఠహి విజ్జాహి, సీలేసు పరిపూరకారితా ఇన్ద్రియేసు గుత్తద్వారతా భోజనే మత్తఞ్ఞుతా జాగరియానుయోగో సత్త సద్ధమ్మా చత్తారి రూపావచరజ్ఝానానీతి ఏవం పన్నరసధమ్మభేదేన చరణేన చ సమన్నాగతో. సో సేట్ఠో దేవమానుసేతి సో ఖీణాసవబ్రాహ్మణో దేవేసు చ మనుస్సేసు చ సేట్ఠో ఉత్తమోతి. పఠమం.