౮. పిణ్డసుత్తవణ్ణనా

౧౫౪. అట్ఠమే పాహునకాని భవన్తీతి తథారూపే నక్ఖత్తే తత్థ తత్థ పేసేతబ్బాని పాహునకాని భవన్తి, ఆగన్తుకపణ్ణాకారదానాని వా. సయంచరణదివసే సమవయజాతిగోత్తా కుమారకా తతో తతో సన్నిపతన్తి. కుమారికాయోపి అత్తనో అత్తనో విభవానురూపేన అలఙ్కతా తహం తహం విచరన్తి. తత్ర కుమారికాయోపి యథారుచికానం కుమారకానం పణ్ణాకారం పేసేన్తి, కుమారకాపి కుమారికానం అఞ్ఞస్మిం అసతి అన్తమసో మాలాగుళేనపి పరిక్ఖిపన్తి. అన్వావిట్ఠాతి అను ఆవిట్ఠా. తందివసం కిర పఞ్చసతా కుమారికాయో ఉయ్యానకీళం గచ్ఛన్తియో పటిపథే సత్థారం దిస్వా ఛణపూవం దదేయ్యుం. సత్థా తాసం దానానుమోదనత్థం పకిణ్ణకధమ్మదేసనం దేసేయ్య, దేసనాపరియోసానే సబ్బాపి సోతాపత్తిఫలే పతిట్ఠహేయ్యుం. మారో తాసం సమ్పత్తియా అన్తరాయం కరిస్సామీతి అన్వావిసి. పాళియం పన మా సమణో గోతమో పిణ్డమలత్థాతి ఏత్తకంయేవ వుత్తన్తి.

కిం పన సత్థా మారావట్టనం అజానిత్వా పవిట్ఠోతి? ఆమ అజానిత్వా. కస్మా? అనావజ్జనతాయ. బుద్ధానఞ్హి – ‘‘అసుకట్ఠానే భత్తం లభిస్సామ, న లభిస్సామా’’తి ఆవజ్జనం న అననుచ్ఛవికం. పవిట్ఠో పన మనుస్సానం ఉపచారభేదం దిస్వా, ‘‘కిం ఇద’’న్తి? ఆవజ్జేన్తో ఞత్వా, ‘‘ఆమిసత్థం మారావట్టనం భిన్దితుం అననుచ్ఛవిక’’న్తి అభిన్దిత్వావ నిక్ఖన్తో.

ఉపసఙ్కమీతి అమిత్తవిజయేన వియ తుట్ఠో సకలగామే కటచ్ఛుమత్తమ్పి భత్తం అలభిత్వా గామతో నిక్ఖమన్తం భగవన్తం గామియమనుస్సవేసేన ఉపసఙ్కమి. తథాహం కరిస్సామీతి ఇదం సో ముసా భాసతి. ఏవం కిరస్స అహోసి – ‘‘మయా ఏవం వుత్తే పున పవిసిస్సతి, అథ నం గామదారకా ‘సకలగామే చరిత్వా కటచ్ఛుభిక్ఖమ్పి అలభిత్వా గామతో నిక్ఖమ్మ పున పవిట్ఠోసీ’తిఆదీని వత్వా ఉప్పణ్డేస్సన్తీ’’తి. భగవా పన – ‘‘సచాయం మం ఏవం విహేఠేస్సతి ముద్ధమస్సేవ సత్తధా ఫలిస్సతీ’’తి తస్మిం అనుకమ్పాయ అపవిసిత్వా గాథాద్వయమాహ.

తత్థ పసవీతి జనేసి నిప్ఫాదేసి. ఆసజ్జాతి ఆసాదేత్వా ఘట్టేత్వా. న మే పాపం విపచ్చతీతి మమ పాపం న పచ్చతి. నిప్ఫలం ఏతన్తి కిం ను త్వం ఏవం మఞ్ఞసి? మా ఏవం మఞ్ఞి, అత్థి తయా కతస్స పాపస్స ఫలన్తి దీపేతి. కిఞ్చనన్తి మద్దితుం సమత్థం రాగకిఞ్చనాది కిలేసజాతం. ఆభస్సరా యథాతి యథా ఆభస్సరా దేవా సప్పీతికజ్ఝానేన యాపేన్తా పీతిభక్ఖా నామ హోన్తి, ఏవం భవిస్సామాతి. అట్ఠమం.