౬. పత్తసుత్తవణ్ణనా

౧౫౨. ఛట్ఠే పఞ్చన్నం ఉపాదానక్ఖన్ధానం ఉపాదాయాతి పఞ్చ ఉపాదానక్ఖన్ధే ఆదియిత్వా, సభావసామఞ్ఞలక్ఖణవసేన నానప్పకారతో విభజిత్వా దస్సేన్తో. సన్దస్సేతీతి ఖన్ధానం సభావలక్ఖణాదీని దస్సేతి. సమాదపేతీతి గణ్హాపేతి. సముత్తేజేతీతి సమాదానమ్హి ఉస్సాహం జనేతి. సమ్పహంసేతీతి పటివిద్ధగుణేన వోదాపేతి జోతాపేతి. అట్ఠిం కత్వాతి అత్థికం కత్వా, ‘‘అయం నో అధిగన్తబ్బో అత్థో’’తి ఏవం సల్లక్ఖేత్వా తాయ దేసనాయ అత్థికా హుత్వా. మనసి కత్వాతి చిత్తే ఠపేత్వా. సబ్బచేతసో సమన్నాహరిత్వాతి సబ్బేన తేన కమ్మకారకచిత్తేన సమన్నాహరిత్వా. ఓహితసోతాతి ఠపితాసోతా. అబ్భోకాసే నిక్ఖిత్తాతి ఓతాపనత్థాయ ఠపితా.

రూపం వేదయితం సఞ్ఞాన్తి, ఏతే రూపాదయో తయో ఖన్ధా. యఞ్చ సఙ్ఖతన్తి ఇమినా సఙ్ఖారక్ఖన్ధో గహితో. ఏవం తత్థ విరజ్జతీతి ‘‘ఏసో అహం న హోమి, ఏతం మయ్హం న హోతీ’’తి పస్సన్తో ఏవం తేసు ఖన్ధేసు విరజ్జతి. ఖేమత్తన్తి ఖేమీభూతం అత్తభావం. ఇమినా ఫలక్ఖణం దస్సేతి. అన్వేసన్తి భవయోనిగతిఠితిసత్తావాససఙ్ఖాతేసు సబ్బట్ఠానేసు పరియేసమానా. నాజ్ఝగాతి న పస్సీతి. ఛట్ఠం.