౯. పఠమఆయుసుత్తవణ్ణనా

౧౪౫. నవమే అప్పం వా భియ్యోతి భియ్యో జీవన్తో అపరం వస్ససతం జీవితుం న సక్కోతి, పణ్ణాసం వా సట్ఠి వా వస్సాని జీవతి. అజ్ఝభాసీతి సమణో గోతమో ‘‘మనుస్సానం అప్పమాయూ’’తి కథేతి, దీఘభావమస్స కథేస్సామీతి పచ్చనీకసాతతాయ అభిభవిత్వా అభాసి.

న నం హీళేతి తం ఆయుం ‘‘అప్పకమిద’’న్తి న హీళేయ్య. ఖీరమత్తో వాతి యథా దహరో కుమారో ఉత్తానసేయ్యకో ఖీరం పివిత్వా దుకూలచుమ్బటకే నిపన్నో అసఞ్ఞీ వియ నిద్దాయతి, కస్సచి ఆయుం అప్పం వా దీఘం వాతి న చిన్తేతి, ఏవం సప్పురిసో. చరేయ్యాదిత్తసీసో వాతి ఆయుం పరిత్తన్తి ఞత్వా పజ్జలితసీసో వియ చరేయ్య. నవమం.