౭. సుపతిసుత్తవణ్ణనా

౧౪౩. సత్తమే పాదే పక్ఖాలేత్వాతి ఉతుగాహాపనత్థం ధోవిత్వా. బుద్ధానం పన సరీరే రజోజల్లం న ఉపలిమ్పతి, ఉదకమ్పి పోక్ఖరపత్తే పక్ఖిత్తం వియ వివట్టిత్వా గచ్ఛతి. అపిచ ఖో ధోతపాదకే గేహే పాదే ధోవిత్వా పవిసనం పబ్బజితానం వత్తం. తత్థ బుద్ధానం వత్తభేదో నామ నత్థి, వత్తసీసే పన ఠత్వా ధోవన్తి. సచే హి తథాగతో నేవ న్హాయేయ్య, న పాదే ధోవేయ్య, ‘‘నాయం మనుస్సో’’తి వదేయ్యుం. తస్మా మనుస్సకిరియం అముఞ్చన్తో ధోవతి. సతో సమ్పజానోతి సోప్పపరిగ్గాహకేన సతిసమ్పజఞ్ఞేన సమన్నాగతో. ఉపసఙ్కమీతి సమణో గోతమో సబ్బరత్తిం అబ్భోకాసే చఙ్కమిత్వా గన్ధకుటిం పవిసిత్వా నిద్దాయతి, అతివియ సుఖసయితో భవిస్సతి, ఘట్టయిస్సామి నన్తి చిన్తేత్వా ఉపసఙ్కమి.

కిం సోప్పసీతి కిం సుపసి, కిం సోప్పం నామిదం తవాతి వదతి. కిం ను సోప్పసీతి కస్మా ను సుపసి? దుబ్భగో వియాతి మతో వియ, విసఞ్ఞీ వియ చ. సుఞ్ఞమగారన్తి సుఞ్ఞం మే ఘరం లద్ధన్తి సోప్పసీతి వదతి. సూరియే ఉగ్గతేతి సూరియమ్హి ఉట్ఠితే. ఇదాని హి అఞ్ఞే భిక్ఖూ సమ్మజ్జన్తి, పానీయం ఉపట్ఠపేన్తి, భిక్ఖాచారగమనసజ్జా భవన్తి, త్వం కస్మా సోప్పసియేవ.

జాలినీతి తయో భవే అజ్ఝోత్థరిత్వా ఠితేన ‘‘అజ్ఝత్తికస్సుపాదాయ అట్ఠారసతణ్హావిచరితానీ’’తిఆదినా (విభ. ౮౪౨) తేన తేన అత్తనో కోట్ఠాసభూతేన జాలేన జాలినీ. విసత్తికాతి రూపాదీసు తత్థ తత్థ విసత్తతాయ విసమూలతాయ విసపరిభోగతాయ చ విసత్తికా. కుహిఞ్చి నేతవేతి కత్థచి నేతుం. సబ్బూపధి పరిక్ఖయాతి సబ్బేసం ఖన్ధకిలేసాభిసఙ్ఖారకామగుణభేదానం ఉపధీనం పరిక్ఖయా. కిం తవేత్థ, మారాతి, మార, తుయ్హం కిం ఏత్థ? కస్మా త్వం ఉణ్హయాగుయం నిలీయితుం అసక్కోన్తీ ఖుద్దకమక్ఖికా వియ అన్తన్తేనేవ ఉజ్ఝాయన్తో ఆహిణ్డసీతి. సత్తమం.