౧౦. బన్ధనసుత్తవణ్ణనా

౧౨౧. దసమే ఇధ, భన్తే, రఞ్ఞాతి ఇదం తే భిక్ఖూ తేసు మనుస్సేసు ఆనన్దత్థేరస్స సుకతకారణం ఆరోచేన్తా ఆరోచేసుం. రఞ్ఞో కిర సక్కేన కుసరాజస్స దిన్నో అట్ఠవఙ్కో మణి పవేణియా ఆగతో. రాజా అలఙ్కరణకాలే తం మణిం ఆహరథాతి ఆహ. మనుస్సా ‘‘ఠపితట్ఠానే న పస్సామా’’తి ఆరోచేసుం. రాజా అన్తోఘరచారినో ‘‘మణిం పరియేసిత్వా దేథా’’తి బన్ధాపేసి. ఆనన్దత్థేరో తే దిస్వా మణిపటిసామకానం ఏకం ఉపాయం ఆచిక్ఖి. తే రఞ్ఞో ఆరోచేసుం. రాజా ‘‘పణ్డితో థేరో, థేరస్స వచనం కరోథా’’తి. పటిసామకమనుస్సా రాజఙ్గణే ఉదకచాటిం ఠపేత్వా సాణియా పరిక్ఖిపాపేత్వా తే మనుస్సే ఆహంసు – ‘‘సాటకం పారుపిత్వా ఏత్థ గన్త్వా హత్థం ఓతారేథా’’తి. మణిచోరో చిన్తేసి – ‘‘రాజభణ్డం విస్సజ్జేతుం వా వలఞ్జేతుం వా న సక్కా’’తి. సో గేహం గన్త్వా మణిం ఉపకచ్ఛకే ఠపేత్వా సాటకం పారుపిత్వా ఆగమ్మ ఉదకచాటియం పక్ఖిపిత్వా పక్కామి. మహాజనే పటిక్కన్తే రాజమనుస్సా చాటియం హత్థం ఓతారేత్వా మణిం దిస్వా ఆహరిత్వా రఞ్ఞో అదంసు. ‘‘ఆనన్దత్థేరేన కిర దస్సితనయేన మణి దిట్ఠో’’తి మహాజనో కోలాహలం అకాసి. తే భిక్ఖూ తం కారణం తథాగతస్స ఆరోచేన్తా ఇమం పవత్తిం ఆరోచేసుం. సత్థా – ‘‘అనచ్ఛరియం, భిక్ఖవే, యం ఆనన్దో మనుస్సానం హత్థారుళ్హమణిం ఆహరాపేయ్య, యత్థ పుబ్బే పణ్డితా అత్తనో ఞాణే ఠత్వా అహేతుకపటిసన్ధియం నిబ్బత్తానం తిరచ్ఛానగతానమ్పి హత్థారుళ్హం భణ్డం ఆహరాపేత్వా రఞ్ఞో అదంసూ’’తి వత్వా –

‘‘ఉక్కట్ఠే సూరమిచ్ఛన్తి, మన్తీసు అకుతూహలం;

పియఞ్చ అన్నపానమ్హి, అత్థే జాతే చ పణ్డిత’’న్తి. (జా. ౧.౧.౯౨) –

మహాసారజాతకం కథేసి.

న తం దళ్హన్తి తం బన్ధనం థిరన్తి న కథేన్తి. యదాయసన్తి యం ఆయసా కతం. సారత్తరత్తాతి సుట్ఠు రత్తరత్తా, సారత్తేన వా రత్తా సారత్తరత్తా, సారం ఇదన్తి మఞ్ఞనాయ రత్తాతి అత్థో. అపేక్ఖాతి ఆలయో నికన్తి. ఆహూతి కథేన్తి. ఓహారినన్తి చతూసు అపాయేసు ఆకడ్ఢనకం. సిథిలన్తి న ఆయసాదిబన్ధనం వియ ఇరియాపథం నివారేత్వా ఠితం. తేన హి బన్ధనేన బద్ధా పరదేసమ్పి గచ్ఛన్తియేవ. దుప్పముఞ్చన్తి అఞ్ఞత్ర లోకుత్తరఞాణేన ముఞ్చితుం అసక్కుణేయ్యన్తి. దసమం.

పఠమో వగ్గో.