౫. దామలిసుత్తవణ్ణనా

౮౬. పఞ్చమే న తేనాసీసతే భవన్తి తేన కారణేన యం కిఞ్చి భవం న పత్థేతి. ఆయతపగ్గహో నామేస దేవపుత్తో, ఖీణాసవస్స కిచ్చవోసానం నత్థి. ఖీణాసవేన హి ఆదితో అరహత్తప్పత్తియా వీరియం కతం, అపరభాగే మయా అరహత్తం పత్తన్తి మా తుణ్హీ భవతు, తథేవ వీరియం దళ్హం కరోతు పరక్కమతూతి చిన్తేత్వా ఏవమాహ.

అథ భగవా ‘‘అయం దేవపుత్తో ఖీణాసవస్స కిచ్చవోసానం అకథేన్తో మమ సాసనం అనియ్యానికం కథేతి, కిచ్చవోసానమస్స కథేస్సామీ’’తి చిన్తేత్వా నత్థి కిచ్చన్తిఆదిమాహ. తీసు కిర పిటకేసు అయం గాథా అసంకిణ్ణా. భగవతా హి అఞ్ఞత్థ వీరియస్స దోసో నామ దస్సితో నత్థి. ఇధ పన ఇమం దేవపుత్తం పటిబాహిత్వా ‘‘ఖీణాసవేన పుబ్బభాగే ఆసవక్ఖయత్థాయ అరఞ్ఞే వసన్తేన కమ్మట్ఠానం ఆదాయ వీరియం కతం, అపరభాగే సచే ఇచ్ఛతి, కరోతు, నో చే ఇచ్ఛతి, యథాసుఖం విహరతూ’’తి ఖీణాసవస్స కిచ్చవోసానదస్సనత్థం ఏవమాహ. తత్థ గాధన్తి పతిట్ఠం. పఞ్చమం.