౧. జరాసుత్తవణ్ణనా

౫౧. జరావగ్గస్స పఠమే సాధూతి లద్ధకం భద్దకం. సీలం యావ జరాతి ఇమినా ఇదం దస్సేతి – యథా ముత్తామణిరత్తవత్థాదీని ఆభరణాని తరుణకాలేయేవ సోభన్తి, జరాజిణ్ణకాలే తాని ధారేన్తో ‘‘అయం అజ్జాపి బాలభావం పత్థేతి, ఉమ్మత్తకో మఞ్ఞే’’తి వత్తబ్బతం ఆపజ్జతి, న ఏవం సీలం. సీలఞ్హి నిచ్చకాలం సోభతి. బాలకాలేపి హి సీలం రక్ఖన్తం ‘‘కిం ఇమస్స సీలేనా’’తి? వత్తారో నత్థి. మజ్ఝిమకాలేపి మహల్లకకాలేపీతి.

సద్ధా సాధు పతిట్ఠితాతి హత్థాళవకచిత్తగహపతిఆదీనం వియ మగ్గేన ఆగతా పతిట్ఠితసద్ధా నామ సాధు. పఞ్ఞా నరానం రతనన్తి ఏత్థ చిత్తీకతట్ఠాదీహి రతనం వేదితబ్బం. వుత్తఞ్హేతం –

‘‘యది చిత్తీకతన్తి రతనం, నను భగవా చిత్తీకతో పురిససీహో, యే చ లోకే చిత్తీకతా, తేసం చిత్తీకతో భగవా. యది రతికరన్తి రతనం, నను భగవా రతికరో పురిససీహో, తస్స వచనేన చరన్తా ఝానరతిసుఖేన అభిరమన్తి. యది అతుల్యన్తి రతనం, నను భగవా అతులో పురిససీహో. న హి సక్కా తులేతుం గుణేహి గుణపారమిం గతో. యది దుల్లభన్తి రతనం, నను భగవా దుల్లభో పురిససీహో. యది అనోమసత్తపరిభోగన్తి రతనం, నను భగవా అనోమో సీలేన సమాధినా పఞ్ఞాయ విముత్తియా విముత్తిఞాణదస్సనేనా’’తి.

ఇధ పన దుల్లభపాతుభావట్ఠేన పఞ్ఞా ‘‘రతన’’న్తి వుత్తం. పుఞ్ఞన్తి పుఞ్ఞచేతనా, సా హి అరూపత్తా పరిహరితుం న సక్కాతి. పఠమం.