౮. అనేకవణ్ణవిమానవణ్ణనా

అనేకవణ్ణం దరసోకనాసనన్తి అనేకవణ్ణవిమానం. తస్స కా ఉప్పత్తి? భగవా సావత్థియం విహరతి జేతవనే. తేన సమయేన ఆయస్మా మహామోగ్గల్లానో హేట్ఠా వుత్తనయేన దేవచారికం చరన్తో తావతింసభవనం అగమాసి. అథ నం అనేకవణ్ణో దేవపుత్తో దిస్వా సఞ్జాతగారవబహుమానో ఉపసఙ్కమిత్వా అఞ్జలిం పగ్గయ్హ అట్ఠాసి. థేరో –

౧౧౯౯. ‘‘అనేకవణ్ణం దరసోకనాసనం, విమానమారుయ్హ అనేకచిత్తం;

పరివారితో అచ్ఛరాసఙ్గణేన, సునిమ్మితో భూతపతీవ మోదసి.

౧౨౦౦. ‘‘సమస్సమో నత్థి కుతో పనుత్తరో, యసేన పుఞ్ఞేన చ ఇద్ధియా చ;

సబ్బే చ దేవా తిదసగణా సమేచ్చ, తం తం నమస్సన్తి ససింవ దేవా;

ఇమా చ తే అచ్ఛరాయో సమన్తతో, నచ్చన్తి గాయన్తి పమోదయన్తి.

౧౨౦౧. ‘‘దేవిద్ధిపత్తోసి మహానుభావో,

మనుస్సభూతో కిమకాసి పుఞ్ఞం;

కేనాసి ఏవం జలితానుభావో,

వణ్ణో చ తే సబ్బదిసా పభాసతీ’’తి. –

అధిగతసమ్పత్తికిత్తనముఖేన కతకమ్మం పుచ్ఛి. తం దస్సేతుం –

౧౨౦౨. ‘‘సో దేవపుత్తో అత్తమనో…పే…యస్స కమ్మస్సిదం ఫల’’న్తి. –

వుత్తం. సోపి –

౧౨౦౩. ‘‘అహం భదన్తే అహువాసి పుబ్బే, సుమేధనామస్స జినస్స సావకో;

పుథుజ్జనో అననుబోధోహమస్మి, సో సత్త వస్సాని పరిబ్బజిస్సహం.

౧౨౦౪. ‘‘సోహం సుమేధస్స జినస్స సత్థునో, పరినిబ్బుతస్సోఘతిణ్ణస్స తాదినో;

రతనుచ్చయం హేమజాలేన ఛన్నం, వన్దిత్వా థూపస్మిం మనం పసాదయిం.

౧౨౦౫. ‘‘న మాసి దానం న చ మత్థి దాతుం, పరే చ ఖో తత్థ సమాదపేసిం;

పూజేథ నం పూజనీయస్స ధాతుం, ఏవం కిర సగ్గమితో గమిస్సథ.

౧౨౦౬. ‘‘తదేవ కమ్మం కుసలం కతం మయా,

సుఖఞ్చ దిబ్బం అనుభోమి అత్తనా;

మోదామహం తిదసగణస్స మజ్ఝే,

న తస్స పుఞ్ఞస్స ఖయమ్పి అజ్ఝగ’’న్తి. – కథేసి;

ఇతో కిర తింసకప్పసహస్సే సుమేధో నామ సమ్మాసమ్బుద్ధో లోకే ఉప్పజ్జిత్వా సదేవకం లోకం ఏకోభాసం కత్వా కతబుద్ధకిచ్చో పరినిబ్బుతో, మనుస్సేహి చ భగవతో ధాతుం గహేత్వా రతనచేతియే కతే అఞ్ఞతరో పురిసో సత్థు సాసనే పబ్బజిత్వా సత్త వస్సాని బ్రహ్మచరియం చరిత్వా అనవట్ఠితచిత్తతాయ కుక్కుచ్చకో హుత్వా ఉప్పబ్బజి. ఉప్పబ్బజితో చ సంవేగబహులతాయ ధమ్మచ్ఛన్దవన్తతాయ చ చేతియఙ్గణే సమ్మజ్జనపరిభణ్డాదీని కరోన్తో నిచ్చసీలఉపోసథసీలాని రక్ఖన్తో ధమ్మం సుణన్తో అఞ్ఞే చ పుఞ్ఞకిరియాయ సమాదపేన్తో విచరి. సో ఆయుపరియోసానే కాలకతో తావతింసేసు నిబ్బత్తి. సో పుఞ్ఞకమ్మస్స ఉళారభావేన మహేసక్ఖో మహానుభావో సక్కాదీహి దేవతాహి సక్కతపూజితో హుత్వా తత్థ యావతాయుకం ఠత్వా తతో చుతో అపరాపరం దేవమనుస్సేసు సంసరన్తో ఇమస్మిం బుద్ధుప్పాదే తస్సేవ కమ్మస్స విపాకావసేసేన తావతింసభవనే నిబ్బత్తి, ‘‘అనేకవణ్ణో’’తి నం దేవతా సఞ్జానింసు. తం సన్ధాయ వుత్తం ‘‘అథ నం అనేకవణ్ణో దేవపుత్తో…పే… న తస్స పుఞ్ఞస్స ఖయమ్పి అజ్ఝగన్తి కథేసీ’’తి.

౧౧౯౯. తత్థ అనేకవణ్ణన్తి నీలపీతాదివసేన వివిధవణ్ణతాయ అనన్తరవిమానాదీనం వివిధసణ్ఠానతాయ చ నానావిధవణ్ణం. దరసోకనాసనన్తి సీతలభావేన దరథపరిళాహానం వినోదనతో మనుఞ్ఞతాయ దస్సనీయతాయ చ సోకస్స అనోకాసతో దరసోకనాసనం. అనేకచిత్తన్తి నానావిధచిత్తరూపం. సునిమ్మితో భూతపతీవాతి తావతింసకాయికోపి ఉళారదిబ్బభోగతాయ సునిమ్మితదేవరాజా వియ మోదసి తుస్ససి అభిరమసి.

౧౨౦౦. సమస్సమోతి సమో ఏవ హుత్వా సమో, నిబ్బరియాయేన సదిసో తే తుయ్హం నత్థి, కుతో పన కేన కారణేన ఉత్తరి అధికో కో నామ సియా. కేన పన సమతా ఉత్తరితరతా చాతి ఆహ ‘‘యసేన పుఞ్ఞేన చ ఇద్ధియా చా’’తి. తత్థ యసేనాతి పరివారేన. ఇద్ధియాతి ఆనుభావేన. యసేనాతి వా ఇస్సరియేన, ఇద్ధియాతి దేవిద్ధియా. యసేనాతి వా విభవసమ్పత్తియా, ఇద్ధియాతి యథిచ్ఛి తస్స కామగుణస్స ఇజ్ఝనేన. యసేనాతి వా కిత్తిఘోసేన, ఇద్ధియాతి సమిద్ధియా. పుఞ్ఞేనాతి తత్థ తత్థ వుత్తావసిట్ఠపుఞ్ఞఫలేన, పుఞ్ఞకమ్మేనేవ వా.

‘‘సబ్బే చ దేవా’’తి సామఞ్ఞతో గహితమత్థం ‘‘తిదసగణా’’తి ఇమినా విసేసేత్వా వుత్తం. ఏకచ్చస్స పచ్చేకం నిపచ్చకారం కరోన్తాపి పముదితా న కరోన్తి, న ఏవమేతస్స. ఏతస్స పన పముదితాపి కరోన్తియేవాతి దస్సేతుం ‘‘సమేచ్చా’’తి వుత్తం. తం తన్తి తం త్వం. ససింవ దేవాతి యథా నామ సుక్కపక్ఖపాటిపదియం దిస్సమానం ససిం చన్దం మనుస్సా దేవా చ ఆదరజాతా నమస్సన్తి, ఏవం తం సబ్బేపి తిదసగణా నమస్సన్తీతి అత్థో.

౧౨౦౩. భదన్తేతి థేరం గారవబహుమానేన సముదాచరతి. అహువాసిన్తి అహోసిం. పుబ్బేతి పురిమజాతియం. సుమేధనామస్స జినస్స సావకోతి సుమేధోతి ఏవం పాకటనామస్స సమ్మాసమ్బుద్దస్స సాసనే పబ్బజితభావేన సావకో. పుథూజ్జనోతి అనరియో. తత్థాపి సచ్చానం అనుబోధమత్తస్సాపి అభావేన అననుబోధో. సో సత్త వస్సాని పరిబ్బజిస్సహన్తి సో అహం సత్త సంవచ్ఛరాని పబ్బజ్జాగుణమత్తేన విచరిం, ఉత్తరిమనుస్సధమ్మం నాధిగచ్ఛిన్తి అధిప్పాయో.

౧౨౦౪. రతనుచ్చయన్తి మణికనకాదిరతనేహి ఉచ్చితం ఉస్సితరతనచేతియం. హేమజాలేన ఛన్నన్తి సమన్తతో ఉపరి చ కఞ్చనజాలేన పటిచ్ఛాదితం. వన్దిత్వాతి పఞ్చపతిట్ఠితేన తత్థ తత్థ పణామం కత్వా. థూపస్మిం మనం పసాదయిన్తి ‘‘సబ్బఞ్ఞుగుణాధిట్ఠానాయ వత ధాతుయా అయం థూపో’’తి థూపస్మిం చిత్తం పసాదేసిం.

౧౨౦౫. న మాసి దానన్తి మే మయా కతం దానం నాసి నాహోసి. కస్మా పన? న చ మేత్థి దాతున్తి మే మమ పరిగ్గహభూతం దానం దాతుం న అత్థి, న కిఞ్చి దేయ్యవత్థు విజ్జతి, పరే చ ఖో సత్తే తత్థ దానే సమాదపేసిం. ‘‘పరేసఞ్చ తత్థ సమాదపేసి’’న్తి చ పఠన్తి, తత్థ పరేసన్తి ఉపయోగత్థే సామివచనం దట్ఠబ్బం. పూజేథ నన్తిఆది సమాదపనాకారదస్సనం, తం ధాతున్తి యోజనా. ఏవం కిరాతి కిర-సద్దో అనుస్సవత్థో.

౧౨౦౬. న తస్స పుఞ్ఞస్స ఖయమ్పి అజ్ఝగన్తి తస్స తదా సుమేధం భగవన్తం ఉద్దిస్స కతస్స పుఞ్ఞకమ్మస్స పరిక్ఖయం నాధిగచ్ఛిం, తస్సేవ కమ్మస్స విపాకావసేసం పచ్చనుభోమీతి దస్సేతి. యం పనేత్థ న వుత్తం, తం హేట్ఠా వుత్తనయత్తా సువిఞ్ఞేయ్యమేవాతి దట్ఠబ్బం.

అనేకవణ్ణవిమానవణ్ణనా నిట్ఠితా.