౩. మణిథూణవిమానవణ్ణనా

ఉచ్చమిదం మణిథూణం విమానన్తి మణిథూణవిమానం. తస్స కా ఉప్పత్తి? భగవా సావత్థియం విహరతి జేతవనే. తేన సమయేన సమ్బహులా థేరా భిక్ఖూ అరఞ్ఞాయతనే విహరన్తి. తేసం గామం పిణ్డాయ గమనమగ్గే ఏకో ఉపాసకో విసమం సమం కరోతి, కణ్టకే నీహరతి, గచ్ఛగుమ్బే అపనేతి, ఉదకకాలే మాతికాసు సేతుం బన్ధతి, వివనట్ఠానేసు ఛాయారుక్ఖే రోపేతి, జలాసయేసు మత్తికం ఉద్ధరిత్వా తే పుథులగమ్భీరే కరోతి, తిత్థే సమ్పాదేతి, యథావిభవం దానం దేతి, సీలం రక్ఖతి. సో అపరభాగే కాలం కత్వా తావతింసేసు ద్వాదసయోజనికే కనకవిమానే నిబ్బత్తి. తం ఆయస్మా మహామోగ్గల్లానత్థేరో ఉపసఙ్కమిత్వా ఇమాహి గాథాహి పటిపుచ్ఛి –

౧౧౨౬. ‘‘ఉచ్చమిదం మణిథూణం విమానం, సమన్తతో ద్వాదస యోజనాని;

కూటాగారా సత్తసతా ఉళారా, వేళురియథమ్భా రుచకత్థతా సుభా.

౧౧౨౭. ‘‘తత్థచ్ఛసి పివసి ఖాదసి చ, దిబ్బా చ వీణా పవదన్తి వగ్గుం;

దిబ్బా రసా కామగుణేత్థ పఞ్చ, నారియో చ నచ్చన్తి సువణ్ణచ్ఛన్నా.

౧౧౨౮. ‘‘కేన తేతాదిసో వణ్ణో…పే…వణ్ణో చ తే సబ్బదిసా పభాసతీ’’తి.

సోపి తస్స గాథాహి బ్యాకాసి –

౧౧౩౦. ‘‘సో దేవపుత్తో అత్తమనో…పే… యస్స కమ్మస్సిదం ఫలం’’.

౧౧౩౧. ‘‘అహం మనుస్సేసు మనుస్సభూతో, వివనే పథే సఙ్కమనం అకాసిం;

ఆరామరుక్ఖాని చ రోపయిస్సం, పియా చ మే సీలవన్తో అహేసుం;

అన్నఞ్చ పానఞ్చ పసన్నచిత్తో, సక్కచ్చ దానం విపులం అదాసిం.

౧౧౩౨. ‘‘తేన మేతాదిసో వణ్ణో…పే…వణ్ణో చ మే సబ్బదిసా పభాసతీ’’తి.

౧౧౩౧. తత్థ వివనేతి అరఞ్ఞే. ఆరామరుక్ఖాని చా ఆరామభూతే రుక్ఖే, ఆరామం కత్వా తత్థ రుక్ఖే రోపేసిన్తి అత్థో. సేసం సబ్బం వుత్తనయమేవ.

మణిథూణవిమానవణ్ణనా నిట్ఠితా.