౨. రేవతీవిమానవణ్ణనా

ఉట్ఠేహి రేవతే సుపాపధమ్మేతి రేవతీవిమానం. తస్స కా ఉప్పత్తి? భగవా బారాణసియం విహరతి ఇసిపతనే మిగదాయే. తేన సమయేన బారాణసియం సద్ధాసమ్పన్నస్స కులస్స పుత్తో నన్దియో నామ ఉపాసకో అహోసి సద్ధాసమ్పన్నో దాయకో దానపతి సఙ్ఘుపట్ఠాకో. అథస్స మాతాపితరో సమ్ముఖగేహతో మాతులధీతరం రేవతిం నామ కఞ్ఞం ఆనేతుకామా అహేసుం. సా పన అస్సద్ధా అదానసీలా, నన్దియో తం న ఇచ్ఛి. తస్స మాతా రేవతిం ఆహ ‘‘అమ్మ, త్వం ఇమం గేహం ఆగన్త్వా భిక్ఖుసఙ్ఘస్స నిసీదనట్ఠానం హరితేన గోమయేన ఉపలిమ్పిత్వా ఆసనాని పఞ్ఞాపేహి, ఆధారకే ఠపేహి, భిక్ఖూనం ఆగతకాలే వన్దిత్వా పత్తం గహేత్వా నిసీదాపేత్వా ధమకరణేన పానీయం పరిస్సావేత్వా భుత్తకాలే పత్తాని ధోవాహి, ఏవం మే పుత్తస్స ఆరాధికా భవిస్ససీ’’తి. సా తథా అకాసి. అథ నం ‘‘ఓవాదక్ఖమా జాతా’’తి పుత్తస్స ఆరోచేత్వా తేన ‘‘సాధూ’’తి సమ్పటిచ్ఛితే దివసం ఠపేత్వా ఆవాహం కరింసు.

అథ నం నన్దియో ఆహ ‘‘సచే భిక్ఖుసఙ్ఘం మాతాపితరో చ మే ఉపట్ఠహిస్ససి, ఏవం ఇమస్మిం గేహే వసితుం లభిస్ససి, అప్పమత్తా హోహీ’’తి. సా ‘‘సాధూ’’తి పటిస్సుణిత్వా కిఞ్చి కాలం సద్ధా వియ హుత్వా భత్తారం అనవత్తేన్తీ ద్వే పుత్తే విజాయి. నన్దియస్స మాతాపితరో కాలమకంసు. గేహే సబ్బిస్సరియం తస్సా ఏవ అహోసి. నన్దియోపి మహాదానపతి హుత్వా భిక్ఖుసఙ్ఘస్స దానం పట్ఠపేసి, కపణద్ధికాదీనమ్పి గేహద్వారే పాకవత్తం పట్ఠపేసి. ఇసిపతనమహావిహారే చతూహి గబ్భేహి పటిమణ్డితం చతుసాలం కారేత్వా మఞ్చపీఠాదీని అత్థరాపేత్వా బుద్ధప్పముఖస్స భిక్ఖుసఙ్ఘస్స మహాదానం దత్వా తథాగతస్స హత్థే దక్ఖిణోదకం పాతేత్వా నియ్యాదేసి, సహ దక్ఖిణోదకదానేన తావతింసభవనే ఆయామతో చ విత్థారతో చ సమన్తా ద్వాదసయోజనికో యోజనసతుబ్బేధో సత్తరతనమయో అచ్ఛరాగణసహస్ససఙ్ఘుట్ఠో దిబ్బపాసాదో ఉగ్గఞ్ఛి.

అథాయస్మా మహామోగ్గల్లానో దేవచారికం చరన్తో తం పాసాదం దిస్వా అత్తానం వన్దితుం ఆగతే దేవపుత్తే పుచ్ఛి ‘‘కస్సాయం పాసాదో’’తి? ‘‘ఇమస్స, భన్తే, పాసాదస్స సామికో మనుస్సలోకే బారాణసియం నన్దియో నామ కుటుమ్బియపుత్తో సఙ్ఘస్స ఇసిపతనమహావిహారే చతుసాలం కారేసి, తస్సాయం నిబ్బత్తో పాసాదో’’తి ఆహంసు. పాసాదే నిబ్బత్తదేవచ్ఛరాయోపి థేరం వన్దిత్వా ‘‘భన్తే, మయం బారాణసియం నన్దియస్స నామ ఉపాసకస్స పరిచారికా భవితుం ఇధ నిబ్బత్తా, తస్స ఏవం వదేథ ‘‘తుయ్హం పరిచారికా భవితుం నిబ్బత్తా, దేవతాయో తయి చిరాయన్తే ఉక్కణ్ఠితా, దేవలోకసమ్పత్తి నామ మత్తికాభాజనం భిన్దిత్వా సువణ్ణభాజనస్స గహణం వియ అతిమనాప’న్తి వత్వా ఇధాగమనత్థాయ తస్స వదేథా’’తి ఆహంసు. థేరో ‘‘సాధూ’’తి పటిస్సుణిత్వా సహసా దేవలోకతో ఆగన్త్వా చతుపరిసమజ్ఝే భగవన్తం పుచ్ఛి ‘‘నిబ్బత్తతి ను ఖో, భన్తే, కతపుఞ్ఞానం మనుస్సలోకే ఠితానంయేవ దిబ్బసమ్పత్తీ’’తి? ‘‘నను తే, మోగ్గల్లాన, నన్దియస్స దేవలోకే నిబ్బత్తా దిబ్బసమ్పత్తి సామం దిట్ఠా, కస్మా మం పుచ్ఛసీ’’తి? ‘‘ఏవం, భన్తే, నిబ్బత్తతీ’’తి. అథస్స సత్థా ‘‘యథా చిరం విప్పవసిత్వా ఆగతం పురిసం మిత్తబన్ధవా అభినన్దన్తి సమ్పటిచ్ఛన్తి, ఏవం కతపుఞ్ఞం పుగ్గలం ఇతో పరలోకం గతం సకాని పుఞ్ఞాని సమ్పత్తిహత్థేహి సమ్పటిచ్ఛన్తి పటిగ్గణ్హన్తీ’’తి దస్సేన్తో –

౮౬౧. ‘‘చిరప్పవాసిం పురిసం, దూరతో సోత్థిమాగతం;

ఞాతిమిత్తా సుహజ్జా చ, అభినన్దన్తి ఆగతం.

౮౬౨. ‘‘తథేవ కతపుఞ్ఞమ్పి, అస్మా లోకా పరం గతం;

పుఞ్ఞాని పటిగ్గణ్హన్తి, పియం ఞాతీవ ఆగత’’న్తి. – గాథా అభాసి;

నన్దియో తం సుత్వా భియ్యోసోమత్తాయ దానాని దేతి, పుఞ్ఞాని కరోతి, సో వణిజ్జాయ గచ్ఛన్తో రేవతిం ఆహ ‘‘భద్దే, మయా పట్ఠపితం సఙ్ఘస్స దానం అనాథానం పాకవత్తఞ్చ త్వం అప్పమత్తా పవత్తేయ్యాసీ’’తి. సా ‘‘సాధూ’’తి పటిస్సుణి. సో పవాసగతోపి యత్థ యత్థ వాసం కప్పేతి, తత్థ తత్థ భిక్ఖూనం అనాథానఞ్చ యథావిభవం దానం దేతియేవ. తస్స అనుకమ్పాయ ఖీణాసవా దూరతోపి ఆగన్త్వా దానం సమ్పటిచ్ఛన్తి. రేవతీ పన తస్మిం గతే కతిపాహమేవ దానం పవత్తేత్వా అనాథానం భత్తం ఉపచ్ఛిన్ది, భిక్ఖూనమ్పి భత్తం కణాజకం బిలఙ్గదుతియం అదాసి. భిక్ఖూనం భుత్తట్ఠానే అత్తనా భుత్తావసేసాని సిత్థాని మచ్ఛమంసఖణ్డమిస్సకాని చలకట్ఠికాని చ పకిరిత్వా మనుస్సానం దస్సేతి ‘‘పస్సథ సమణానం కమ్మం, సద్ధాదేయ్యం నామ ఏవం ఛడ్డేన్తీ’’తి.

అథ నన్దియో వోహారకసిద్ధి యథాలాభో ఆగన్త్వా తం పవత్తిం సుత్వా రేవతిం గేహతో నీహరిత్వా గేహం పావిసి. దుతియదివసే బుద్ధప్పముఖస్స భిక్ఖుసఙ్ఘస్స మహాదానం పవత్తేత్వా నిచ్చభత్తం అనాథభత్తఞ్చ సమ్మదేవ పవత్తేసి, అత్తనో సహాయేహి ఉపనీతం రేవతిం ఘాసచ్ఛాదనపరమతాయ ఠపేసి. సో అపరేన సమయేన కాలం కత్వా తావతింసభవనే అత్తనో విమానేయేవ నిబ్బత్తి. రేవతీ పన సబ్బం దానం పచ్ఛిన్దిత్వా ‘‘ఇమేసం వసేన మయ్హం లాభసక్కారో పరిహాయీ’’తి భిక్ఖుసఙ్ఘం అక్కోసన్తీ పరిభాసన్తీ విచరతి. అథ వేస్సవణో ద్వే యక్ఖే ఆణాపేసి ‘‘గచ్ఛథ, భణే, బారాణసినగరే ఉగ్ఘోసథ ‘‘ఇతో సత్తమే దివసే రేవతీ జీవన్తీయేవ నిరయే పక్ఖిపీయతీ’తి’’. తం సుత్వా మహాజనో సంవేగజాతో భీతతసితో అహోసి.

అథ రేవతీ పన పాసాదం అభిరుహిత్వా ద్వారం థకేత్వా నిసీది. సత్తమే దివసే తస్సా పాపకమ్మసఞ్చోదితేన వేస్సవణేన రఞ్ఞా ఆణత్తా జలితకపిలకేసమస్సుకా చిపిటవిరూపనాసికా పరిణతదాఠా లోహితక్ఖా సజలధరసమానవణ్ణా అతివియ భయానకరూపా ద్వే యక్ఖా ఉపగన్త్వా ‘‘ఉట్ఠేహి, రేవతే, సుపాపధమ్మే’’తిఆదీని వదన్తా నానాబాహాసు గహేత్వా ‘‘మహాజనో పస్సతూ’’తి సకలనగరే వీథితో వీథిం పరిబ్భమాపేత్వా ఆకాసం అబ్భుగ్గన్త్వా తావతింసభవనం నేత్వా నన్దియస్స విమానం సమ్పత్తిఞ్చస్సా దస్సేత్వా తం విలపన్తింయేవ ఉస్సదనిరయసమీపం పాపేసుం. తం యమపురిసా ఉస్సదనిరయే ఖిపింసు. తేనాహ –

౮౬౩. ‘‘ఉట్ఠేహి రేవతే సుపాపధమ్మే, అపారుతద్వారే అదానసీలే;

నేస్సామ తం యత్థ థునన్తి దుగ్గతా, సమప్పితా నేరయికా దుఖేనా’’తి.

తత్థ ఉట్ఠేహీతి ఉట్ఠహ, న దానేస పాసాదో తం నిరయభయతో రక్ఖితుం సక్కోతి, తస్మా సీఘం ఉట్ఠహిత్వా ఆగచ్ఛాహీతి అత్థో. రేవతేతి తం నామేన ఆలపతి. సుపాపధమ్మేతిఆదినా ఉట్ఠానస్స కారణం వదతి. యస్మా త్వం అరియానం అక్కోసనపరిభాసనాదినా సుట్టు లామకపాపధమ్మా, యస్మా చ అపారుతం ద్వారం నిరయస్స తవ పవేసనత్థం, తస్మా ఉట్ఠేహీతి. అదానసీలేతి కస్సచి కిఞ్చి న దానసీలే కదరియే మచ్ఛరినీ, ఇదమ్పి ఉట్ఠానస్సేవ కారణవచనం. యస్మా దానసీలానం అమచ్ఛరీనం తవ సామికసదిసానం సుగతియం నివాసో, తాదిసానం పన అదానసీలానం మచ్ఛరీనం నిరయే నివాసో, తస్మా ఉట్ఠేహి, ముహుత్తమత్తమ్పి తవ ఇధ ఠాతుం న దస్సామీతి అధిప్పాయో. యత్థ థునన్తి దుగ్గతాతి దుక్ఖగతత్తా దుగ్గతా. నేరయికాతి నిరయదుక్ఖేన సమప్పితా సమఙ్గీభూతా యస్మిం నిరయే థునన్తి, యావ పాపకమ్మం న బ్యన్తి హోతి, తావ నిక్ఖమితుం అలభన్తా నిత్థునన్తి, తత్థ తం నేస్సామ నయిస్సామ ఖిపిస్సామాతి యోజనా.

౮౬౪. ‘‘ఇచ్చేవ వత్వాన యమస్స దూతా, తే ద్వే యక్ఖా లోహితక్ఖా బ్రహన్తా;

పచ్చేకబాహాసు గహేత్వా రేవతం, పక్కామయుం దేవగణస్స సన్తికే’’తి. –

ఇదం సఙ్గీతికారవచనం.

తత్థ ఇచ్చేవ వత్వానాతి ఇతి ఏవ ‘‘ఉట్ఠేహీ’’తిఆదినా వత్వా, వచనసమనన్తరమేవాతి అత్థో. యమస్స దూతాతి అప్పటిసేధనియతస్స యమస్స రఞ్ఞో దూతసదిసా. వేస్సవణేన హి తే పేసితా. తథా హి తే తావతింసభవనం నయింసు. కేచి ‘‘న యమస్స దూతా’’తి న-కారం ‘‘యమస్సా’’తి పదేన సమ్బన్ధిత్వా ‘‘వేస్సవణస్స దూతా’’తి అత్థం వదన్తి, తం న యుజ్జతి. న హి న యమదూతతాయ వేస్సవణస్స దూతాతి సిజ్ఝతి. యజన్తి తత్థ బలిం ఉపహరన్తీతి యక్ఖా. లోహితక్ఖాతి రత్తనయనా. యక్ఖానఞ్హి నేత్తాని అతిలోహితాని హోన్తి. బ్రహన్తాతి మహన్తా. పచ్చేకబాహాసూతి ఏకో ఏకబాహాయం, ఇతరో ఇతరబాహాయన్తి పచ్చేకం బాహాసు. రేవతన్తి రేవతిం. రేవతాతిపి తస్సా నామమేవ. తథా హి ‘‘రేవతే’’తి వుత్తం. పక్కామయున్తి పక్కామేసుం, ఉపనేసున్తి అత్థో. దేవగణస్సాతి తావతింసభవనే దేవసఙ్ఘస్స.

ఏవం తేహి యక్ఖేహి తావతింసభవనం నేత్వా నన్దియవిమానస్స అవిదూరే ఠపితా రేవతీ తం సూరియమణ్డలసదిసం అతివియ పభస్సరం దిస్వా –

౮౬౫. ‘‘ఆదిచ్చవణ్ణం రుచిరం పభస్సరం, బ్యమ్హం సుభం కఞ్చనజాలఛన్నం;

కస్సేతమాకిణ్ణజనం విమానం, సురియస్స రంసీరివ జోతమానం.

౮౬౬. ‘‘నారీగణా చన్దనసారలిత్తా, ఉభతో విమానం ఉపసోభయన్తి;

తం దిస్సతి సురియసమానవణ్ణం, కో మోదతి సగ్గపత్తో విమానే’’తి. –

తే యక్ఖే పుచ్ఛి. తేపి తస్సా –

౮౬౭. ‘‘బారాణసియం నన్దియో నామాసి, ఉపాసకో అమచ్ఛరీ దానపతి వదఞ్ఞూ;

తస్సేతమాకిణ్ణజనం విమానం, సూరియస్స రంసీరివ జోతమానం.

౮౬౮. ‘‘నారీగణా చన్దనసారలిత్తా, ఉభతో విమానం ఉపసోభయన్తి;

తం దిస్సతి సూరియసమానవణ్ణం, సో మోదతి సగ్గపత్తో విమానే’’తి. –

ఆచిక్ఖింసు.

౮౬౮. తత్థ చన్దనసారలిత్తాతి సారభూతేన చన్దనగన్ధేన అనులిత్తసరీరా. ఉభతో విమానన్తి విమానం ఉభతో అన్తో చేవ బహి చ సఙ్గీతాదీహి ఉపేచ్చ సోభయన్తి.

అథ రేవతీ –

౮౬౯. ‘‘నన్దియస్సాహం భరియా, అగారినీ సబ్బకులస్స ఇస్సరా;

భత్తు విమానే రమిస్సామి దానహం, న పత్థయే నిరయం దస్సనాయా’’తి. –

ఆహ. తత్థ అగారినీతి గేహసామినీ. ‘‘భరియా సగామినీ’’తిపి పఠన్తి, భరియా సహగామినీతి అత్థో. సబ్బకులస్స ఇస్సరా భత్తూతి మమ భత్తు నన్దియస్స సబ్బకుటుమ్బికస్స ఇస్సరా సామినీ అహోసిం, తస్మా ఇదానిపి విమానే ఇస్సరా భవిస్సామీతి ఆహ. విమానే రమిస్సామి దానహన్తి ఏవం పలోభేతుమేవ హి తం తే తత్థ నేసుం. న పత్థయే నిరయం దస్సనాయాతి యం పన నిరయం మం తుమ్హే నేతుకామా, తం నిరయం దస్సనాయపి న పత్థయే, కుతో పవిసితున్తి వదతి.

ఏవం వదన్తిమేవ ‘‘త్వం తం పత్థేహి వా మా వా, కిం తవ పత్థనాయా’’తి నిరయసమీపం నేత్వా –

౮౭౦. ‘‘ఏసో తే నిరయో సుపాపధమ్మే, పుఞ్ఞం తయా అకతం జీవలోకే;

న హి మచ్ఛరీ రోసకో పాపధమ్మో, సగ్గూపగానం లభతి సహబ్యత’’న్తి. –

గాథమాహంసు. తస్సత్థో – ఏసో తవ నిరయో, తయా దీఘరత్తం మహాదుక్ఖం అనుభవితబ్బట్ఠానభూతో. కస్మా? పుఞ్ఞం తయా అకతం జీవలోకే, యస్మా మనుస్సలోకే అప్పమత్తకమ్పి తయా పుఞ్ఞం నామ న కతం, ఏవం అకతపుఞ్ఞో పన తాదిసో సత్తో మచ్ఛరీ అత్తనో సమ్పత్తినిగూహనలక్ఖణేన మచ్ఛరేన సమన్నాగతో, పరేసం రోసుప్పాదనేన రోసకో, లోభాదీహి పాపధమ్మేహి సమఙ్గీభావతో పాపధమ్మో సగ్గూపగానం దేవానం సహబ్యతం సహభావం న లభతీతి యోజనా.

ఏవం పన వత్వా తే ద్వే యక్ఖా తత్థేవన్తరధాయింసు. తంసదిసే పన ద్వే నిరయపాలే సంసవకే నామ గూథనిరయే పక్ఖిపితుం ఆకడ్ఢన్తే పస్సిత్వా –

౮౭౧. ‘‘కిం ను గూథఞ్చ ముత్తఞ్చ, అసుచి పటిదిస్సతి;

దుగ్గన్ధం కిమిదం మీళ్హం, కిమేతం ఉపవాయతీ’’తి. –

తం నిరయం పుచ్ఛి.

౮౭౨. ‘‘ఏస సంసవకో నామ, గమ్భీరో సతపోరిసో;

యత్థ వస్ససహస్సాని, తువం పచ్చసి రేవతే’’తి. –

తస్మిం కథితే తత్థ అత్తనో నిబ్బత్తిహేతుభూతం కమ్మం పుచ్ఛన్తీ –

౮౭౩. ‘‘కిం ను కాయేన వాచాయ, మనసా దుక్కటం కతం;

కేన సంసవకో లద్ధో, గమ్భీరో సతపోరిసో’’తి. – ఆహ;

౮౭౪. ‘‘సమణే బ్రాహ్మణే చాపి, అఞ్ఞే వాపి వనిబ్బకే;

ముసావాదేన వఞ్చేసి, తం పాపం పకతం తయా’’తి. –

తస్సా తం కమ్మం కథేత్వా పున తే –

౮౭౫. ‘‘తేన సంసవకో లద్ధో, గమ్భీరో సతపోరిసో;

తత్థే వస్ససహస్సాని, తువం పచ్చసి రేవతే’’తి. –

ఆహంసు. తత్థ సంసవకో నామాతి నిచ్చకాలం గూథముత్తాదిఅసుచిస్స సంసవనతో పగ్ఘరణతో సంసవకో నామ.

న కేవలం తుయ్హం ఇధ సంసవకలాభో ఏవ, అథ ఖో ఏత్థ అనేకాని వస్ససహస్సాని పచ్చిత్వా ఉత్తిణ్ణాయ హత్థచ్ఛేదాదిలాభోపీతి దస్సేతుం –

౮౭౬. ‘‘హత్థేపి ఛిన్దన్తి అథోపి పాదే, కణ్ణేపి ఛిన్దన్తి అథోపి నాసం;

అథోపి కాకోళగణా సమేచ్చ, సఙ్గమ్మ ఖాదన్తి విఫన్దమాన’’న్తి. –

తత్థ లద్ధబ్బకారణం ఆహంసు. తత్థ కాకోళగణాతి కాకసఙ్ఘా. తే కిరస్సా తిగావుతప్పమాణే సరీరే అనేకసతాని అనేకసహస్సాని పతిత్వా తాలక్ఖన్ధపరిమాణేహి సునిసితగ్గేహి అయోమయేహి ముఖతుణ్డేహి విజ్ఝిత్వా విజ్ఝిత్వా ఖాదన్తి, మంసం గహితగహితట్ఠానే కమ్మబలేన పూరతేవ. తేనాహ ‘‘కాకోళగణా సమేచ్చ, సఙ్గమ్మ ఖాదన్తి విఫన్దమాన’’న్తి.

పున సా మనుస్సలోకం పచ్చానయనాయ యాచనాదివసేన తం తం విప్పలపి. తేన వుత్తం –

౮౭౭. ‘‘సాధు ఖో మం పటినేథ, కాహామి కుసలం బహుం;

దానేన సమచరియాయ, సంయమేన దమేన చ;

యం కత్వా సుఖితా హోన్తి, న చ పచ్ఛానుతప్పరే’’తి.

పున నిరయపాలా –

౮౭౮. ‘‘పురే తువం పమజ్జిత్వా, ఇదాని పరిదేవసి;

సయం కతానం కమ్మానం, విపాకం అనుభోస్ససీ’’తి. –

ఆహంసు. పున సా ఆహ –

౮౭౯. ‘‘కో దేవలోకతో మనుస్సలోకం, గన్త్వాన పుట్ఠో మే ఏవం వదేయ్య;

నిక్ఖిత్తదణ్డేసు దదాథ దానం, అచ్ఛాదనం సేయ్యమథన్నపానం;

న హి మచ్ఛరీ రోసకో పాపధమ్మో, సగ్గూపగానం లభతి సహబ్యతం.

౮౮౦. ‘‘సాహం నూన ఇతో గన్త్వా, యోనిం లద్ధాన మానుసిం;

వదఞ్ఞూ సీలసమ్పన్నా, కాహామి కుసలం బహుం;

దానేన సమచరియాయ, సంయమేన దమేన చ.

౮౮౧. ‘‘ఆరామాని చ రోపిస్సం, దుగ్గే సఙ్కమాని చ;

పపఞ్చ ఉదపానఞ్చ, విప్పసన్నేన చేతసా.

౮౮౨. ‘‘చాతుద్దసిం పఞ్చదసిం, యా చ పక్ఖస్స అట్ఠమీ;

పాటిహారియపక్ఖఞ్చ, అట్ఠఙ్గసుసమాగతం.

౮౮౩. ‘‘ఉపోసథం ఉపవసిస్సం, సదా సీలేసు సంవుతా;

న చ దానే పమజ్జిస్సం, సామం దిట్ఠమిదం మయా’’తి.

౮౮౪. ‘‘ఇచ్చేవం విప్పలపన్తిం, ఫన్దమానం తతో తతో;

ఖిపింసు నిరయే ఘోరే, ఉద్ధంపాదం అవంసిర’’న్తి. –

ఇదం సఙ్గీతికారవచనం. పున సా –

౮౮౫. ‘‘అహం పురే మచ్ఛరినీ అహోసిం, పరిభాసికా సమణబ్రాహ్మణానం;

వితథేన చ సామికం వఞ్చయిత్వా, పచ్చామహం నిరయే ఘోరరూపే’’తి. –

ఓసానగాథమాహ. తత్థ ‘‘అహం పురే మచ్ఛరినీ’’తి గాథా నిరయే నిబ్బత్తాయ వుత్తా, ఇతరా అనిబ్బత్తాయ ఏవాతి వేదితబ్బా. సేసం సువిఞ్ఞేయ్యమేవాతి.

భిక్ఖూ రేవతియా యక్ఖేహి గహేత్వా నీతభావం భగవతో ఆరోచేసుం. తం సుత్వా భగవా ఆదితో పట్ఠాయ ఇమం వత్థుం కథేత్వా ఉపరి విత్థారేన ధమ్మం దేసేసి, దేసనాపరియోసానే బహూ సోతాపత్తిఫలాదీని పాపుణింసు. కామఞ్చేతం రేవతీపటిబద్ధాయ కథాయ యేభుయ్యభావతో ‘‘రేవతీవిమాన’’న్తి వోహరీయతి, యస్మా పన రేవతీ విమానదేవతా న హోతి, నన్దియస్స పన దేవపుత్తస్స విమానాదిసమ్పత్తిపటిసంయుత్తఞ్చేతం, తస్మా పురిసవిమానేస్వేవ సఙ్గహం ఆరోపితన్తి దట్ఠబ్బం.

రేవతీవిమానవణ్ణనా నిట్ఠితా.