౧. మఞ్జిట్ఠకవిమానవణ్ణనా

మఞ్జిట్ఠకవగ్గే మఞ్జిట్ఠకే విమానస్మిన్తి మఞ్జిట్ఠకవిమానం. తస్స కా ఉప్పత్తి? భగవా సావత్థియం విహరతి జేతవనే. తత్థ అఞ్ఞతరో ఉపాసకో భగవన్తం నిమన్తేత్వా అనన్తరవిమానే వుత్తనయేనేవ మణ్డపం సజ్జేత్వా తత్థ నిసిన్నం సత్థారం పూజేత్వా దానం దేతి. తేన చ సమయేన అఞ్ఞతరా కులదాసీ అన్ధవనే సుపుప్ఫితం సాలరుక్ఖం దిస్వా తత్థ పుప్ఫాని గహేత్వా హీరేహి ఆవుణిత్వా వటంసకే కత్వా పున బహూని ముత్తపుప్ఫాని అగ్గపుప్ఫాని చ గహేత్వా నగరం పవిట్ఠా. తస్మిం మణ్డపే యుగన్ధరపబ్బతకుచ్ఛిం ఓభాసయమానం బాలసూరియం వియ ఛబ్బణ్ణబుద్ధరంసియో విస్సజ్జేత్వా నిసిన్నం, భగవన్తం దిస్వా పసన్నచిత్తా తేహి పుప్ఫేహి పూజేన్తీ వటంసకాని ఆసనస్స సమన్తతో ఠపేత్వా ఇతరాని చ పుప్ఫాని ఓకిరిత్వా సక్కచ్చం వన్దిత్వా తిక్ఖత్తుం పదక్ఖిణం కత్వా అగమాసి. సా అపరభాగే కాలం కత్వా తావతింసభవనే నిబ్బత్తి, తత్థ తస్సా రత్తఫలికమయం విమానం, తస్స చ పురతో సువణ్ణవాలుకాసన్థతభూమిభాగం మహన్తం సాలవనం పాతురహోసి. సా యదా విమానతో నిక్ఖమిత్వా సాలవనం పవిసతి, తదా సాలసాఖా ఓనమిత్వా తస్సా ఉపరి కుసుమాని ఓకిరన్తి. తం ఆయస్మా మహామోగ్గల్లానో హేట్ఠా వుత్తనయేన ఉపగన్త్వా ఇమాహి గాథాహి కతకమ్మం పుచ్ఛి –

౬౮౯. ‘‘మఞ్జిట్ఠకే విమానస్మిం, సోణ్ణవాలుకసన్థతే;

పఞ్చఙ్గికేన తూరియేన, రమసి సుప్పవాదితే.

౬౯౦. ‘‘తమ్హా విమానా ఓరుయ్హ, నిమ్మితా రతనామయా;

ఓగాహసి సాలవనం, పుప్ఫితం సబ్బకాలికం.

౬౯౧. ‘‘యస్స యస్సేవ సాలస్స, మూలే తిట్ఠసి దేవతే;

సో సో ముఞ్చతి పుప్ఫాని, ఓనమిత్వా దుముత్తమో.

౬౯౨. ‘‘వాతేరితం సాలవనం, ఆధుతం దిజసేవితం;

వాతి గన్ధో దిసా సబ్బా, రుక్ఖో మఞ్జూసకో యథా.

౬౯౩. ‘‘ఘాయసే తం సుచిగన్ధం, రూపం పస్ససి అమానుసం;

దేవతే పుచ్ఛితాచిక్ఖ, కిస్స కమ్మస్సిదం ఫల’’న్తి.

౬౮౯. తత్థ మఞ్జిట్ఠకే విమానస్మిన్తి రత్తఫలికమయే విమానే. సిన్దువారకణవీరమకులసదిసవణ్ణఞ్హి ‘‘మఞ్జిట్ఠక’’న్తి వుచ్చతి. సోణ్ణవాలుకసన్థతేతి సమన్తతో విప్పకిణ్ణాహి సువణ్ణవాలుకాహి సన్థతభూమిభాగే. రమసి సుప్పవాదితేతి సుట్ఠు పవాదితేన పఞ్చఙ్గికేన తూరియేన అభిరమసి.

౬౯౦. నిమిత్తా రతనామయాతి తవ సుచరితసిప్పినా అభినిమ్మితా రతనమయా విమానా. ఓగాహసీతి పవిససి. సబ్బకాలికన్తి సబ్బకాలే సుఖం సబ్బఉతుసప్పాయం, సబ్బకాలే పుప్ఫనకం వా.

౬౯౨. వాతేరితన్తి యథా పుప్ఫాని ఓకిరన్తి, ఏవం వాతేన ఈరితం చలితం. ఆధుతన్తి మన్దేన మాలుతేన సణికసణికం విధూపయమానం. దిజసేవితన్తి మయూరకోకిలాదిసకుణసఙ్ఘేహి ఉపసేవితం.

ఏవం థేరేన పుట్ఠా సా దేవతా ఇమాహి గాథాహి బ్యాకాసి –

౬౯౪. ‘‘అహం మనుస్సేసు మనుస్సభూతా, దాసీ అయిరకులే అహుం;

బుద్ధం నిసిన్నం దిస్వాన, సాలపుప్ఫేహి ఓకిరిం.

౬౯౫. ‘‘వటంసకఞ్చ సుకతం, సాలపుప్ఫమయం అహం;

బుద్ధస్స ఉపనామేసిం, పసన్నా సేహి పాణిభి.

౬౯౬. ‘‘తాహం కమ్మం కరిత్వాన, కుసలం బుద్ధవణ్ణితం;

అపేతసోకా సుఖితా, సమ్పమోదామనామయా’’తి.

౬౯౪-౫. తత్థ అయిరకులేతి అయ్యకులే, సామికగేహేతి అత్థో. అహున్తి అహోసిం. ఓకిరిన్తి పుప్ఫేహి విప్పకిరిం. ఉపనామేసిన్తి పూజావసేన ఉపనామేసిం. సేసం వుత్తనయమేవ.

అథాయస్మా మహామోగ్గల్లానో సపరివారాయ తస్సా దేవతాయ ధమ్మం దేసేత్వా మనుస్సలోకం ఆగన్త్వా భగవతో తమత్థం నివేదేసి. భగవా తం అట్ఠుప్పత్తిం కత్వా సమ్పత్తమహాజనస్స ధమ్మం దేసేసి. దేసనా సదేవకస్స లోకస్స సాత్థికా అహోసీతి.

మఞ్జిట్ఠకవిమానవణ్ణనా నిట్ఠితా.