౮. పిణ్డపాతికసుత్తవణ్ణనా
౨౮. అట్ఠమే పచ్ఛాభత్తన్తి ఏకాసనికఖలుపచ్ఛాభత్తికానం పాతోవ భుత్తానం అన్తోమజ్ఝన్హికోపి పచ్ఛాభత్తమేవ, ఇధ పన పకతిభత్తస్సేవ పచ్ఛతో పచ్ఛాభత్తన్తి వేదితబ్బం. పిణ్డపాతపటిక్కన్తానన్తి పిణ్డపాతతో పటిక్కన్తానం, పిణ్డపాతం పరియేసిత్వా భత్తకిచ్చస్స నిట్ఠాపనవసేన తతో నివత్తానం. కరేరిమణ్డలమాళేతి ఏత్థ కరేరీతి వరుణరుక్ఖస్స నామం. సో కిర గన్ధకుటియా మణ్డపస్స సాలాయ చ అన్తరే హోతి, తేన గన్ధకుటీపి ‘‘కరేరికుటికా’’తి వుచ్చతి, మణ్డపోపి సాలాపి ‘‘కరేరిమణ్డలమాళో’’తి. తస్మా కరేరిరుక్ఖస్స అవిదూరే కతే నిసీదనసాలసఙ్ఖాతే మణ్డలమాళే. తిణపణ్ణచ్ఛదనం అనోవస్సకం ‘‘మణ్డలమాళో’’తి వదన్తి, అతిముత్తకాదిలతామణ్డపో ‘‘మణ్డలమాళో’’తి అపరే.
కాలేన కాలన్తి కాలే కాలే అన్తరన్తరా, తస్మిం తస్మిం సమయేతి అత్థో. మనాపికేతి మనవడ్ఢకే, పియరూపే ఇట్ఠేతి అత్థో. ఇట్ఠానిట్ఠభావో చ పుగ్గలవసేన చ ద్వారవసేన చ గహేతబ్బో. ఏకచ్చస్స హి ఇట్ఠాభిమతో ఏకచ్చస్స అనిట్ఠో హోతి, ఏకచ్చస్స అనిట్ఠాభిమతో ఏకచ్చస్స ఇట్ఠో. తథా ఏకస్స ద్వారస్స ఇట్ఠో అఞ్ఞస్స అనిట్ఠో. విపాకవసేన పనేత్థ వినిచ్ఛయో వేదితబ్బో. కుసలవిపాకో హి ఏకన్తేన ఇట్ఠో, అకుసలవిపాకో అనిట్ఠో ఏవాతి. చక్ఖునా రూపే పస్సితున్తి గామం పిణ్డాయ పవిట్ఠో ఉపాసకేహి గేహం పవేసేత్వా పూజాసక్కారకరణత్థం ఉపనీతేసు ఆసనవితానాదీసు నానావిరాగసముజ్జలవణ్ణసఙ్ఖాతే రజనీయే అఞ్ఞే చ సవిఞ్ఞాణకరూపే చక్ఖుద్వారికవిఞ్ఞాణేహి పస్సితుం. సద్దేతి తథేవ ఇస్సరజనానం గేహం పవిట్ఠో తేసం పయుత్తే గీతవాదితసద్దే సోతుం. గన్ధేతి తథా తేహి పూజాసక్కారవసేన ఉపనీతే పుప్ఫధూమాదిగన్ధే ఘాయితుం. రసేతి తేహి దిన్నాహారపరిభోగే నానగ్గరసే సాయితుం. ఫోట్ఠబ్బేతి మహగ్ఘపచ్చత్థరణేసు ఆసనేసు నిసిన్నకాలే సుఖసమ్ఫస్సే ఫోట్ఠబ్బే ఫుసితుం. ఏవఞ్చ పఞ్చద్వారికఇట్ఠారమ్మణప్పటిలాభం కిత్తేత్వా ఇదాని మనోద్వారికఇట్ఠారమ్మణప్పటిలాభం దస్సేతుం ‘‘సక్కతో’’తిఆది వుత్తం. తం హేట్ఠా వుత్తత్థమేవ.
కిం పన అపిణ్డపాతికానం అయం నయో న లబ్భతీతి? లబ్భతి. తేసమ్పి హి నిమన్తనసలాకభత్తాదిఅత్థం గామం గతకాలే ఉళారవిభవా ఉపాసకా తథా సక్కారసమ్మానం కరోన్తియేవ, తం పన అనియతం. పిణ్డపాతికానం పన తదా నిచ్చమేవ తత్థ పూజాసక్కారం కరియమానం దిస్వా, సక్కారగరుతాయ అనిస్సరణమగ్గే ఠత్వా, అయోనిసోమనసికారవసేన తే భిక్ఖూ ఏవమాహంసు. తేనేవాహ – ‘‘హన్దావుసో, మయమ్పి పిణ్డపాతికా హోమా’’తిఆది.
తత్థ హన్దాతి వోస్సగ్గత్థే నిపాతో. లచ్ఛామాతి లభిస్సామ. తేనుపసఙ్కమీతి తత్థ సురభిగన్ధకుటియం నిసిన్నో తేసం తం కథాసల్లాపం సుత్వా ‘‘ఇమే భిక్ఖూ మాదిసస్స నామ బుద్ధస్స సాసనే పబ్బజిత్వా మయా సద్ధిం ఏకవిహారే వసన్తాపి ఏవం అయోనిసోమనసికారవసేన కథం పవత్తేన్తి, సల్లేఖే న వత్తన్తి, హన్ద తే తతో నివారేత్వా సల్లేఖవిహారే నియోజేస్సామీ’’తి మణ్డలమాళం ఉపసఙ్కమి. సేసం హేట్ఠా వుత్తనయమేవ.
ఏతమత్థం విదిత్వాతి ‘‘అప్పిచ్ఛతాసన్తుట్ఠితాసల్లేఖానం వసేన కిలేసే ధునితుం తణ్హం విసోసేతుం పటిపన్నోతి పిణ్డపాతికస్స సతో దేవా పిహయన్తి, తస్స పటిపత్తియా ఆదరజాతా పియాయన్తి, న ఇతో అఞ్ఞథా’’తి ఇమమత్థం విదిత్వా తదత్థదీపనం ఇమం ఉదానం ఉదానేసి.
తత్థ నో చే సద్దసిలోకనిస్సితోతి ‘‘అహో అయ్యో అప్పిచ్ఛో సన్తుట్ఠో పరమసల్లేఖవుత్తీ’’తిఆదినా పరేహి కిత్తితబ్బసద్దసఙ్ఖాతం సిలోకం. తణ్హాయ నిస్సితో న హోతి చేతి అత్థో. సద్దో వా సమ్ముఖా వణ్ణభణనథుతిఘోసో, సిలోకో పరమ్ముఖభూతా పసంసా పత్థటయసతా వా. సేసం అనన్తరసుత్తే వుత్తనయమేవ.
అట్ఠమసుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.