౪. నన్దాపేతివత్థువణ్ణనా

కాళీ దుబ్బణ్ణరూపాసీతి ఇదం సత్థరి జేతవనే విహరన్తే నన్దం నామ పేతిం ఆరబ్భ వుత్తం. సావత్థియా కిర అవిదూరే అఞ్ఞతరస్మిం గామకే నన్దిసేనో నామ ఉపాసకో అహోసి సద్ధో పసన్నో. భరియా పనస్స నన్దా నామ అస్సద్ధా అప్పసన్నా మచ్ఛరినీ చణ్డీ ఫరుసవచనా సామికే అగారవా అగ్గతిస్సా సస్సుం చోరివాదేన అక్కోసతి పరిభాసతి. సా అపరేన సమయేన కాలం కత్వా పేతయోనియం నిబ్బత్తిత్వా తస్సేవ గామస్స అవిదూరే విచరన్తీ ఏకదివసం నన్దిసేనస్స ఉపాసకస్స గామతో నిక్ఖమన్తస్స అవిదూరే అత్తానం దస్సేసి. సో తం దిస్వా –

౧౬౮. ‘‘కాళీ దుబ్బణ్ణరూపాసి, ఫరుసా భీరుదస్సనా;

పిఙ్గలాసి కళారాసి, న తం మఞ్ఞామి మానుసి’’న్తి. –

గాథాయ అజ్ఝభాసి. తత్థ కాళీతి కాళవణ్ణా, ఝామఙ్గారసదిసో హిస్సా వణ్ణో అహోసి. ఫరుసాతి ఖరగత్తా. భీరుదస్సనాతి భయానకదస్సనా సప్పటిభయాకారా. ‘‘భారుదస్సనా’’తి వా పాఠో, భారియదస్సనా, దుబ్బణ్ణతాదినా దుద్దసికాతి అత్థో. పిఙ్గలాతి పిఙ్గలలోచనా. కళారాతి కళారదన్తా. న తం మఞ్ఞామి మానుసిన్తి అహం తం మానుసిన్తి న మఞ్ఞామి, పేతిమేవ చ తం మఞ్ఞామీతి అధిప్పాయో. తం సుత్వా పేతీ అత్తానం పకాసేన్తీ –

౧౬౯. ‘‘అహం నన్దా నన్దిసేన, భరియా తే పురే అహుం;

పాపకమ్మం కరిత్వాన, పేతలోకం ఇతో గతా’’తి. –

గాథమాహ. తత్థ అహం నన్దా నన్దిసేనాతి సామి నన్దిసేన అహం నన్దా నామ. భరియా తే పురే అహున్తి పురిమజాతియం తుయ్హం భరియా అహోసిం. ఇతో పరం –

౧౭౦. ‘‘కిం ను కాయేన వాచాయ, మనసా దుక్కటం కతం;

కిస్స కమ్మవిపాకేన, పేతలోకం ఇతో గతా’’తి. –

తస్స ఉపాసకస్స పుచ్ఛా. అథస్స సా –

౧౭౧. ‘‘చణ్డీ చ ఫరుసా చాసిం, తయి చాపి అగారవా;

తాహం దురుత్తం వత్వాన, పేతలోకం ఇతో గతా’’తి. –

విస్సజ్జేసి. పున సో –

౧౭౨. ‘‘హన్దుత్తరీయం దదామి తే, ఇమం దుస్సం నివాసయ;

ఇమం దుస్సం నివాసేత్వా, ఏహి నేస్సామి తం ఘరం.

౧౭౩. ‘‘వత్థఞ్చ అన్నపానఞ్చ, లచ్ఛసి త్వం ఘరం గతా;

పుత్తే చ తే పస్సిస్ససి, సుణిసాయో చ దక్ఖసీ’’తి. – అథస్స సా –

౧౭౪. ‘‘హత్థేన హత్థే తే దిన్నం, న మయ్హం ఉపకప్పతి;

భిక్ఖూ చ సీలసమ్పన్నే, వీతరాగే బహుస్సుతే.

౧౭౫. ‘‘తప్పేహి అన్నపానేన, మమ దక్ఖిణమాదిస;

తదాహం సుఖితా హేస్సం, సబ్బకామసమిద్ధినీ’’తి. –

ద్వే గాథా అభాసి. తతో –

౧౭౬. ‘‘సాధూతి సో పటిస్సుత్వా, దానం విపులమాకిరి;

అన్నం పానం ఖాదనీయం, వత్థసేనాసనాని చ;

ఛత్తం గన్ధఞ్చ మాలఞ్చ, వివిధా చ ఉపాహనా.

౧౭౭. ‘‘భిక్ఖూ చ సీలసమ్పన్నే, వీతరాగే బహుస్సుతే;

తప్పేత్వా అన్నపానేన, తస్సా దక్ఖిణమాదిసీ.

౧౭౮. ‘‘సమనన్తరానుద్దిట్ఠే, విపాకో ఉదపజ్జథ;

భోజనచ్ఛాదనపానీయం, దక్ఖిణాయ ఇదం ఫలం.

౧౭౯. ‘‘తతో సుద్ధా సుచివసనా, కాసికుత్తమధారినీ;

విచిత్తవత్థాభరణా, సామికం ఉపసఙ్కమీ’’తి. –

చతస్సో గాథా సఙ్గీతికారేహి వుత్తా. తతో పరం –

౧౮౦. ‘‘అభిక్కన్తేన వణ్ణేన, యా త్వం తిట్ఠసి దేవతే;

ఓభాసేన్తీ దిసా సబ్బా, ఓసధీ వియ తారకా.

౧౮౧. ‘‘కేన తేతాదిసో వణ్ణో, కేన తే ఇధ మిజ్ఝతి;

ఉప్పజ్జన్తి చ తే భోగా, యే కేచి మనసో పియా.

౧౮౨. ‘‘పుచ్ఛామి తం దేవి మహానుభావే, మనుస్సభూతా కిమకాసి పుఞ్ఞం;

కేనాసి ఏవం జలితానుభావా, వణ్ణో చ తే సబ్బదిసా పభాసతీ’’తి.

౧౮౩. ‘‘అహం నన్దా నన్దిసేన, భరియా తే పురే అహుం;

పాపకమ్మం కరిత్వాన, పేతలోకం ఇతో గతా.

౧౮౪. ‘‘తవ దిన్నేన దానేన, మోదామి అకుతోభయా;

చిరం జీవ గహపతి, సహ సబ్బేహి ఞాతిభి;

అసోకం విరజం ఖేమం, ఆవాసం వసవత్తినం.

౧౮౫. ‘‘ఇధ ధమ్మం చరిత్వాన, దానం దత్వా గహపతి;

వినేయ్య మచ్ఛేరమలం సమూలం, అనిన్దితో సగ్గముపేహి ఠాన’’న్తి. –

ఉపాసకస్స చ పేతియా చ వచనపటివచనగాథా.

౧౭౬. తత్థ దానం విపులమాకిరీతి ఉక్ఖిణేయ్యఖేత్తే దేయ్యధమ్మబీజం విప్పకిరన్తో వియ మహాదానం పవత్తేసి. సేసం అనన్తరవత్థుసదిసమేవ.

ఏవం సా అత్తనో దిబ్బసమ్పత్తిం తస్సా చ కారణం నన్దిసేనస్స విభావేత్వా అత్తనో వసనట్ఠానమేవ గతా. ఉపాసకో తం పవత్తిం భిక్ఖూనం ఆరోచేసి, భిక్ఖూ భగవతో ఆరోచేసుం. భగవా తమత్థం అట్ఠుప్పత్తిం కత్వా సమ్పత్తపరిసాయ ధమ్మం దేసేసి. సా దేసనా మహాజనస్స సాత్థికా అహోసీతి.

నన్దాపేతివత్థువణ్ణనా నిట్ఠితా.