౮. హేమకమాణవసుత్తనిద్దేసవణ్ణనా

౫౩. అట్ఠమే హేమకసుత్తే – యే మే పుబ్బే వియాకంసూతి యే బావరిఆదయో పుబ్బే మయ్హం సకం లద్ధిం వియాకంసు. హురం గోతమసాసనాతి గోతమసాసనతో పుబ్బతరం. సబ్బం తం తక్కవడ్ఢనన్తి సబ్బం తం కామవితక్కాదివడ్ఢనం.

యే చఞ్ఞే తస్స ఆచరియాతి యే చ అఞ్ఞే తస్స బావరియస్స ఆచారే సిక్ఖాపకా ఆచరియా. తే సకం దిట్ఠిన్తి తే ఆచరియా అత్తనో దిట్ఠిం. సకం ఖన్తిన్తి అత్తనో ఖమనం. సకం రుచిన్తి అత్తనో రోచనం. వితక్కవడ్ఢనన్తి కామవితక్కాదివితక్కానం ఉప్పాదనం పునప్పునం పవత్తనం. సఙ్కప్పవడ్ఢనన్తి కామసఙ్కప్పాదీనం వడ్ఢనం. ఇమాని ద్వే పదాని సబ్బసఙ్గాహికవసేన వుత్తాని. ఇదాని కామవితక్కాదికే సరూపతో దస్సేతుం ‘‘కామవితక్కవడ్ఢన’’న్తిఆదినా నయేన నవవితక్కే దస్సేసి.

౫౪. తణ్హానిగ్ఘాతనన్తి తణ్హావినాసనం.

౫౫-౬. అథస్స భగవా తం ధమ్మం ఆచిక్ఖన్తో ‘‘ఇధా’’తి గాథాద్వయమాహ. తత్థ ఏతదఞ్ఞాయ యే సతాతి ఏతం నిబ్బానం పదమచ్చుతం ‘‘సబ్బే సఙ్ఖారా అనిచ్చా’’తిఆదినా (ధ. ప. ౨౭౭; థేరగా. ౬౭౬; కథా. ౭౫౩) నయేన విపస్సన్తా అనుపుబ్బేన జానిత్వా యే కాయానుపస్సనాసతిఆదీహి సతా. దిట్ఠధమ్మాభినిబ్బుతాతి విదితధమ్మత్తా దిట్ఠధమ్మా చ రాగాదినిబ్బానేన చ అభినిబ్బుతా. సేసం సబ్బత్థ పాకటమేవ.

ఏవం భగవా ఇదమ్పి సుత్తం అరహత్తనికూటేనేవ దేసేసి, దేసనాపరియోసానే చ పుబ్బసదిసో ఏవ ధమ్మాభిసమయో అహోసీతి.

సద్ధమ్మప్పజ్జోతికాయ చూళనిద్దేస-అట్ఠకథాయ

హేమకమాణవసుత్తనిద్దేసవణ్ణనా నిట్ఠితా.