౮. మానపరిఞ్ఞాసుత్తవణ్ణనా

౮. అట్ఠమే అపుబ్బం నత్థి, కేవలం మానవసేన దేసనా పవత్తా. గాథాసు పన మానుపేతా అయం పజాతి కమ్మకిలేసేహి పజాయతీతి పజాతి లద్ధనామా ఇమే సత్తా మఞ్ఞనలక్ఖణేన మానేన ఉపేతా ఉపగతా. మానగన్థా భవే రతాతి కిమికీటపటఙ్గాదిఅత్తభావేపి మానేన గన్థితా మానసంయోజనేన సంయుత్తా. తతో ఏవ దీఘరత్తం పరిభావితాహంకారవసేన ‘‘ఏతం మమా’’తి సఙ్ఖారేసు అజ్ఝోసానబహులత్తా తత్థ నిచ్చసుఖఅత్తాదివిపల్లాసవసేన చ కామాదిభవే రతా. మానం అపరిజానన్తాతి మానం తీహి పరిఞ్ఞాహి న పరిజానన్తా. అరహత్తమగ్గఞాణేన వా అనతిక్కమన్తా, ‘‘మానం అపరిఞ్ఞాయా’’తి కేచి పఠన్తి. ఆగన్తారో పునబ్భవన్తి పున ఆయాతిం ఉపపత్తిభవం. పునప్పునం భవనతో వా పునబ్భవసఙ్ఖాతం సంసారం అపరాపరం పరివత్తనవసేన గన్తారో ఉపగన్తారో హోన్తి, భవతో న పరిముచ్చన్తీతి అత్థో. యే చ మానం పహన్త్వాన, విముత్తా మానసఙ్ఖయేతి యే పన అరహత్తమగ్గేన సబ్బసో మానం పజహిత్వా మానస్స అచ్చన్తసఙ్ఖయభూతే అరహత్తఫలే నిబ్బానే వా తదేకట్ఠసబ్బకిలేసవిముత్తియా విముత్తా సుట్ఠు ముత్తా. తే మానగన్థాభిభునో, సబ్బదుక్ఖముపచ్చగున్తి తే పరిక్ఖీణభవసంయోజనా అరహన్తో సబ్బసో మానగన్థం మానసంయోజనం సముచ్ఛేదప్పహానేన అభిభవిత్వా ఠితా, అనవసేసం వట్టదుక్ఖం అతిక్కమింసూతి అత్థో. ఏవమేతస్మిం సత్తమసుత్తే చ అరహత్తం కథితన్తి.

అట్ఠమసుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.