౨. సేయ్యసకత్థేరవత్థు

పాపఞ్చ పురిసోతి ఇమం ధమ్మదేసనం సత్థా జేతవనే విహరన్తో సేయ్యసకత్థేరం ఆరబ్భ కథేసి.

సో హి లాళుదాయిత్థేరస్స సద్ధివిహారికో, అత్తనో అనభిరతిం తస్స ఆరోచేత్వా తేన పఠమసఙ్ఘాదిసేసకమ్మే సమాదపితో ఉప్పన్నుప్పన్నాయ అనభిరతియా తం కమ్మమకాసి (పారా. ౨౩౪). సత్థా తస్స కిరియం సుత్వా తం పక్కోసాపేత్వా ‘‘ఏవం కిర త్వం కరోసీ’’తి పుచ్ఛిత్వా ‘‘ఆమ, భన్తే’’తి వుత్తే ‘‘కస్మా భారియం కమ్మం అకాసి, అననుచ్ఛవికం మోఘపురిసా’’తి నానప్పకారతో గరహిత్వా సిక్ఖాపదం పఞ్ఞాపేత్వా ‘‘ఏవరూపఞ్హి కమ్మం దిట్ఠధమ్మేపి సమ్పరాయేపి దుక్ఖసంవత్తనికమేవ హోతీ’’తి వత్వా అనుసన్ధిం ఘటేత్వా ధమ్మం దేసేన్తో ఇమం గాథమాహ –

౧౧౭. ‘‘పాపఞ్చే పురిసో కయిరా, న నం కయిరా పునప్పునం;

న తమ్హి ఛన్దం కయిరాథ, దుక్ఖో పాపస్స ఉచ్చయో’’తి.

తస్సత్థో – సచే పురిసో సకిం పాపకమ్మం కరేయ్య, తఙ్ఖణేయేవ పచ్చవేక్ఖిత్వా ‘‘ఇదం అప్పతిరూపం ఓళారిక’’న్తి న నం కయిరా పునప్పునం. యోపి తమ్హి ఛన్దో వా రుచి వా ఉప్పజ్జేయ్య, తమ్పి వినోదేత్వా న కయిరాథేవ. కిం కారణా? దుక్ఖో పాపస్స ఉచ్చయో. పాపస్స హి ఉచ్చయో వుడ్ఢి ఇధలోకేపి సమ్పరాయేపి దుక్ఖమేవ ఆవహతీతి.

దేసనావసానే బహూ సోతాపత్తిఫలాదీని పాపుణింసూతి.

సేయ్యసకత్థేరవత్థు దుతియం.