౩౫. నటపుత్తకత్థేరవత్థు

హిత్వాతి ఇమం ధమ్మదేసనం సత్థా వేళువనే విహరన్తో ఏకం నటపుత్తకం ఆరబ్భ కథేసి.

సో కిర ఏకం నటకీళం కీళయమానో విచరన్తో సత్థు ధమ్మకథం సుత్వా పబ్బజిత్వా అరహత్తం పాపుణి. తస్మిం బుద్ధప్పముఖేన భిక్ఖుసఙ్ఘేన సద్ధిం పిణ్డాయ పవిసన్తే భిక్ఖూ ఏకం నటపుత్తం కీళన్తం దిస్వా, ‘‘ఆవుసో, ఏస తయా కీళితకీళితం కీళతి, అత్థి ను ఖో తే ఏత్థ సినేహో’’తి పుచ్ఛిత్వా ‘‘నత్థీ’’తి వుత్తే ‘‘అయం, భన్తే, అభూతం వత్వా అఞ్ఞం బ్యాకరోతీ’’తి ఆహంసు. సత్థా తేసం కథం సుత్వా, ‘‘భిక్ఖవే, మమ పుత్తో సబ్బయోగే అతిక్కన్తో’’తి వత్వా ఇమం గాథమాహ –

౪౧౭. ‘‘హిత్వా మానుసకం యోగం, దిబ్బం యోగం ఉపచ్చగా;

సబ్బయోగవిసంయుత్తం, తమహం బ్రూమి బ్రాహ్మణ’’న్తి.

తత్థ మానుసకం యోగన్తి మానుసకం ఆయుఞ్చేవ పఞ్చ కామగుణే చ. దిబ్బయోగేపి ఏసేవ నయో. ఉపచ్చగాతి యో మానుసకం యోగం హిత్వా దిబ్బం యోగం అతిక్కన్తో, తం సబ్బేహి చతూహిపి యోగేహి విసంయుత్తం అహం బ్రాహ్మణం వదామీతి అత్థో.

దేసనావసానే బహూ సోతాపత్తిఫలాదీని పాపుణింసూతి.

నటపుత్తకత్థేరవత్థు పఞ్చతింసతిమం.