౨౭. సారిపుత్తత్థేరవత్థు

ఆసా యస్సాతి ఇమం ధమ్మదేసనం సత్థా జేతవనే విహరన్తో సారిపుత్తత్థేరం ఆరబ్భ కథేసి.

థేరో కిర పఞ్చభిక్ఖుసతపరివారో జనపదే ఏకం విహారం గన్త్వా వస్సం ఉపగఞ్ఛి. మనుస్సా థేరం దిస్వా బహుం వస్సావాసికం పటిస్సుణింసు. థేరో పవారేత్వా సబ్బస్మిం వస్సావాసికే అసమ్పత్తేయేవ సత్థు సన్తికం గచ్ఛన్తో భిక్ఖూ ఆహ – ‘‘దహరానఞ్చేవ సామణేరానఞ్చ మనుస్సేహి వస్సావాసికే ఆహటే గహేత్వా పేసేయ్యాథ, ఠపేత్వా వా సాసనం పహిణేయ్యాథా’’తి. ఏవం వత్వా చ పన సత్థు సన్తికం అగమాసి. భిక్ఖూ కథం సముట్ఠాపేసుం ‘‘అజ్జాపి మఞ్ఞే సారిపుత్తత్థేరస్స తణ్హా అత్థియేవ. తథా హి మనుస్సేహి వస్సావాసికే దిన్నే అత్తనో సద్ధివిహారికానం ‘వస్సావాసికం పేసేయ్యాథ, ఠపేత్వా వా సాసనం పహిణేయ్యాథా’తి భిక్ఖూనం వత్వా ఆగతో’’తి. సత్థా ఆగన్త్వా ‘‘కాయ నుత్థ, భిక్ఖవే, ఏతరహి కథాయ సన్నిసిన్నా’’తి పుచ్ఛిత్వా ‘‘ఇమాయ నామా’’తి వుత్తే ‘‘న, భిక్ఖవే, మమ పుత్తస్స తణ్హా అత్థి, మనుస్సానం పన పుఞ్ఞతో దహరసామణేరానఞ్చ ధమ్మికలాభతో పరిహాని మా అహోసీతి తేనేవం కథిత’’న్తి వత్వా ఇమం గాథమాహ –

౪౧౦. ‘‘ఆసా యస్స న విజ్జన్తి, అస్మిం లోకే పరమ్హి చ;

నిరాసాసం విసంయుత్తం, తమహం బ్రూమి బ్రాహ్మణ’’న్తి.

తత్థ ఆసాతి తణ్హా. నిరాసాసన్తి నిత్తణ్హం. విసంయుత్తన్తి సబ్బకిలేసేహి విసంయుత్తం తమహం బ్రాహ్మణం వదామీతి అత్థో.

దేసనావసానే బహూ సోతాపత్తిఫలాదీని పాపుణింసూతి.

సారిపుత్తత్థేరవత్థు సత్తవీసతిమం.