౬. పావేయ్యకహత్థివత్థు

అప్పమాదరతాతి ఇమం ధమ్మదేసనం సత్థా జేతవనే విహరన్తో కోసలరఞ్ఞో పావేయ్యకం నామ హత్థిం ఆరబ్భ కథేసి.

సో కిర హత్థీ తరుణకాలే మహాబలో హుత్వా అపరేన సమయేన జరావాతవేగబ్భాహతో హుత్వా ఏకం మహన్తం సరం ఓరుయ్హ కలలే లగ్గిత్వా ఉత్తరితుం నాసక్ఖి. మహాజనో తం దిస్వా ‘‘ఏవరూపోపి నామ హత్థీ ఇమం దుబ్బలభావం పత్తో’’తి కథం సముట్ఠాపేసి. రాజా తం పవత్తిం సుత్వా హత్థాచరియం ఆణాపేసి – ‘‘గచ్ఛ, ఆచరియ, తం హత్థిం కలలతో ఉద్ధరాహీ’’తి. సో గన్త్వా తస్మిం ఠానే సఙ్గామసీసం దస్సేత్వా సఙ్గామభేరిం ఆకోటాపేసి. మానజాతికో హత్థీ వేగేనుట్ఠాయ థలే పతిట్ఠహి. భిక్ఖూ తం కారణం దిస్వా సత్థు ఆరోచేసుం. సత్థా ‘‘తేన, భిక్ఖవే, హత్థినా పకతిపఙ్కదుగ్గతో అత్తా ఉద్ధటో, తుమ్హే పన కిలేసదుగ్గే పక్ఖన్దా. తస్మా యోనిసో పదహిత్వా తుమ్హేపి తతో అత్తానం ఉద్ధరథా’’తి వత్వా ఇమం గాథమాహ –

౩౨౭. ‘‘అప్పమాదరతా హోథ, సచిత్తమనురక్ఖథ;

దుగ్గా ఉద్ధరథత్తానం, పఙ్కే సన్నోవ కుఞ్జరో’’తి.

తత్థ అప్పమాదరతాతి సతియా అవిప్పవాసే అభిరతా హోథ. సచిత్తన్తి రూపాదీసు ఆరమ్మణేసు అత్తనో చిత్తం యథా వీతిక్కమం న కరోతి, ఏవం రక్ఖథ. దుగ్గాతి యథా సో పఙ్కే సన్నో కుఞ్జరో హత్థేహి చ పాదేహి చ వాయామం కత్వా పఙ్కదుగ్గతో అత్తానం ఉద్ధరిత్వా థలే పతిట్ఠితో, ఏవం తుమ్హేపి కిలేసదుగ్గతో అత్తానం ఉద్ధరథ, నిబ్బానథలే పతిట్ఠాపేథాతి అత్థో.

దేసనావసానే తే భిక్ఖూ అరహత్తే పతిట్ఠహింసూతి.

పావేయ్యకహత్థివత్థు ఛట్ఠం.