౨. మారవత్థు

సుసుఖం వత జీవామాతి ఇమం ధమ్మదేసనం సత్థా పఞ్చసాలాయ బ్రాహ్మణగామే విహరన్తో మారం ఆరబ్భ కథేసి.

ఏకదివసఞ్హి సత్థా పఞ్చసతానం కుమారికానం సోతాపత్తిమగ్గస్సూపనిస్సయం దిస్వా తం గామం ఉపనిస్సాయ విహాసి. తాపి కుమారికాయో ఏకస్మిం నక్ఖత్తదివసే నదిం గన్త్వా న్హత్వా అలఙ్కతపటియత్తా గామాభిముఖియో పాయింసు. సత్థాపి తం గామం పవిసిత్వా పిణ్డాయ చరతి. అథ మారో సకలగామవాసీనం సరీరే అధిముచ్చిత్వా యథా సత్థా కటచ్ఛుభత్తమత్తమ్పి న లభతి, ఏవం కత్వా యథాధోతేన పత్తేన నిక్ఖమన్తం సత్థారం గామద్వారే ఠత్వా ఆహ – ‘‘అపి, సమణ, పిణ్డపాతం లభిత్థా’’తి. ‘‘కిం పన త్వం, పాపిమ, తథా అకాసి, యథాహం పిణ్డం న లభేయ్య’’న్తి? ‘‘తేన హి, భన్తే, పున పవిసథా’’తి. ఏవం కిరస్స అహోసి – ‘‘సచే పున పవిసతి, సబ్బేసం సరీరే అధిముచ్చిత్వా ఇమస్స పురతో పాణిం పహరిత్వా హస్సకేళిం కరిస్సామీ’’తి. తస్మిం ఖణే తా కుమారికాయో గామద్వారం పత్వా సత్థారం దిస్వా వన్దిత్వా ఏకమన్తం అట్ఠంసు. మారోపి సత్థారం ఆహ – ‘‘అపి, భన్తే, పిణ్డం అలభమానా జిఘచ్ఛాదుక్ఖేన పీళితత్థా’’తి. సత్థా ‘‘అజ్జ మయం, పాపిమ, కిఞ్చి అలభిత్వాపి ఆభస్సరలోకే మహాబ్రహ్మానో వియ పీతిసుఖేనేవ వీతినామేస్సామా’’తి వత్వా ఇమం గాథమాహ –

౨౦౦. ‘‘సుసుఖం వత జీవామ, యేసం నో నత్థి కిఞ్చనం;

పీతిభక్ఖా భవిస్సామ, దేవా ఆభస్సరా యథా’’తి.

తత్థ యేసం నోతి యేసం అమ్హాకం పలిబుజ్ఝనత్థేన రాగాదీసు కిఞ్చనేసు ఏకమ్పి కిఞ్చనం నత్థి. పీతిభక్ఖాతి యథా ఆభస్సరా దేవా పీతిభక్ఖా హుత్వా పీతిసుఖేనేవ వీతినామేన్తి, ఏవం మయమ్పి, పాపిమ, కిఞ్చి అలభిత్వా పీతిభక్ఖా భవిస్సామాతి అత్థో.

దేసనావసానే పఞ్చసతాపి కుమారికాయో సోతాపత్తిఫలే పతిట్ఠహింసూతి.

మారవత్థు దుతియం.