౩. ఛన్నత్థేరవత్థు

న భజే పాపకే మిత్తేతి ఇమం ధమ్మదేసనం సత్థా జేతవనే విహరన్తో ఛన్నత్థేరం ఆరబ్భ కథేసి.

సో కిర ఆయస్మా ‘‘అహం అమ్హాకం అయ్యపుత్తేన సద్ధిం మహాభినిక్ఖమనం నిక్ఖన్తో తదా అఞ్ఞం ఏకమ్పి న పస్సామి, ఇదాని పన ‘అహం సారిపుత్తో నామ, అహం మోగ్గల్లానో నామ, మయం అగ్గసావకమ్హా’తి వత్వా ఇమే విచరన్తీ’’తి ద్వే అగ్గసావకే అక్కోసతి. సత్థా భిక్ఖూనం సన్తికా తం పవత్తిం సుత్వా ఛన్నత్థేరం పక్కోసాపేత్వా ఓవదతి. సో తఙ్ఖణేయేవ తుణ్హీ హుత్వా పున గన్త్వా థేరే అక్కోసతియేవ. ఏవం యావతతియం అక్కోసన్తం పక్కోసాపేత్వా సత్థా ఓవదిత్వా ‘‘ఛన్న, ద్వే అగ్గసావకా నామ తుయ్హం కల్యాణమిత్తా ఉత్తమపురిసా, ఏవరూపే కల్యాణమిత్తే సేవస్సు భజస్సూ’’తి వత్వా ధమ్మం దేసేన్తో ఇమం గాథమాహ –

౭౮. ‘‘న భజే పాపకే మిత్తే, న భజే పురిసాధమే;

భజేథ మిత్తే కల్యాణే, భజేథ పురిసుత్తమే’’తి.

తస్సత్థో – కాయదుచ్చరితాదిఅకుసలకమ్మాభిరతా పాపమిత్తా నామ. సన్ధిచ్ఛేదనాదికే వా ఏకవీసతిఅనేసనాదిభేదే వా అట్ఠానే నియోజకా పురిసాధమా నామ. ఉభోపి వా ఏతే పాపమిత్తా చేవ పురిసాధమా చ, తే న భజేయ్య న పయిరుపాసేయ్య, విపరీతా పన కల్యాణమిత్తా చేవ సప్పురిసా చ, తే భజేథ పయిరుపాసేథాతి.

దేసనావసానే బహూ సోతాపత్తిఫలాదీని పాపుణింసూతి.

ఛన్నత్థేరో పన తం ఓవాదం సుత్వాపి పురిమనయేనేవ భిక్ఖూ అక్కోసతి పరిభాసతి. పునపి సత్థు ఆరోచేసుం. సత్థా, ‘‘భిక్ఖవే, మయి ధరన్తే ఛన్నం సిక్ఖాపేతుం న సక్ఖిస్సథ, మయి పన పరినిబ్బుతే సక్ఖిస్సథా’’తి వత్వా పరినిబ్బానకాలే ఆయస్మతా ఆనన్దేన, ‘‘భన్తే, కథం ఛన్నత్థేరే అమ్హేహి పటిపజ్జితబ్బ’’న్తి వుత్తే, ‘‘ఆనన్ద, ఛన్నస్స భిక్ఖునో బ్రహ్మదణ్డో దాతబ్బో’’తి ఆణాపేసి. సో సత్థరి పరినిబ్బుతే ఆనన్దత్థేరేన ఆరోచితం బ్రహ్మదణ్డం సుత్వా దుక్ఖీ దుమ్మనో తిక్ఖత్తుం ముచ్ఛితో పతిత్వా ‘‘మా మం, భన్తే, నాసయిత్థా’’తి యాచిత్వా సమ్మా వత్తం పూరేన్తో న చిరస్సేవ సహ పటిసమ్భిదాహి అరహత్తం పాపుణీతి.

ఛన్నత్థేరవత్థు తతియం.